Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

Βιώνουμε τη Νέα Πνευματικότητα !!!

Έχουμε δει, ότι σ’ αυτό τον κόσμο μας της οργής, δρουν Δυο μαγνητικά συστήματα. Το ένα είναι αυτού του κόσμου της οργής, της διαλεκτικής φύσης του θανάτου, και το άλλο που μας τοποθετεί ο Ίδιος ο Θεός, είναι το μαγνητικό σύστημα του Θεού της Αλήθειας της Γνώσης. Δυο πεδία λοιπόν, ένα το συνηθισμένο πεδίο της φύσης το γνωστό σε μας, και επίσης, διακρίνουμε και το Αναλλοίωτο Βασίλειο της Αλήθειας, το οποίο κατευθύνει το διαλεκτικό μας μαγνητικό πεδίο.
Έτσι αυτή η διαλεκτική φύση φανταστείτε την ότι είναι ένας κλειστός χώρος ο οποίος περιβάλλεται εξ’ ολοκλήρου από τη Γνώση, την Αλήθεια και τότε έχετε προσεγγίσει την πραγματικότητα.
Αλλά ο στόχος είναι να καταλάβουμε ότι υπάρχουν δυο όψεις, δηλαδή το σύμπαν της αμαρτίας που έχει αποκλειστεί από «άνω» και βρίσκεται μακριά μας, αποκλεισμένο σε ένα δώμα, και το Άλλο, που μπορεί να συμβεί ένας άνθρωπος να έλθει σε άμεση επαφή με το Ιερό Πεδίο οπού Ακτινοβολεί η Αλήθεια, η Γνώση.
Όμως είναι επίσης δυνατό να συνδεθεί κανείς εξ’ ολοκλήρου μόνο με την ανόσια διαλεκτική ζωή και σ’ αυτή την περίπτωση, η Γνώση τον κυβερνά επίσης, αλλά μέσω, του διαλεκτικού πεδίου. Στην πρώτη τη θεϊκή κατάσταση η Γνώση είναι πρωτεύουσα, και η κατάσταση της φύσης δευτερεύουσα.
Αλλά όταν είναι πρωτεύουσα η κατάσταση τη φύσης, η Γνώση έχει μεν περικλείσει ολόκληρο το διαλεκτικό κόσμο της οργής, και ο κόσμος Ολόκληρος ζει σε αιχμαλωσία από τη Γνώση της Αλήθειας και γι’ αυτό μπορεί να πει κανείς, ότι ο κόσμος της οργής και του θανάτου, βρίσκεται υποταγμένος σ’ αυτόν τον τρομακτικό Νόμο.
Ορισμένοι νομίζουν ότι ζουν στην Οικονομία της Χάρης, επειδή διάβασαν το γράμμα του Λόγου. Αλλά ζουν κάτω από Νόμο, ακριβώς επειδή, απέρριψαν τη Γνώση, το Πνεύμα της Αλήθειας Του. Καταλαβαίνετε αυτά τα πράγματα στην αληθινή τους προοπτική. Δεν απορρίπτουν αυτόν που ομιλεί την Αλήθεια, αλλά η στάση τους, είναι απολύτως αποφασιστική για το φως ή το σκοτάδι, την ελευθερία ή τη δουλεία, που τους περιβάλει, τη ζωή ή το θάνατο, το να υπάρχεις ή να μην υπάρχεις…
Μπορούμε από αυτό το πεδίο από το οποίο είμαστε και ζούμε, να εξηγήσουμε ολόκληρη την κατάσταση του είναι μας; Ολόκληρη τη συνείδησή μας; Ναι, … διότι ολόκληρο αυτό το ανόσιο διαλεκτικό πεδίο, και ο Νόμος του, κρατάει όλη την αποκάλυψη της φύσης του θανάτου μέσα σε όρια, και όλοι υποτασσόμαστε σ’ αυτό το Νόμο. Όταν λοιπόν έρχεται η άγνοια του όντος, και λέει: «μη τα γράφετε αυτά, είναι από το πονηρό πνεύμα», τότε, έρχεται αντιμέτωπος με κανόνες, με διατάξεις οι οποίες δεν έχουν χαραχθεί με γράμματα, αλλά οι οποίες εκφράζονται με ποικίλες ηλεκτρομαγνητικές σχέσεις και συνέπειες.
Αυτός λοιπόν, που παρουσιάζεται ειδήμων, αλαζονικός, υπερόπτης, αναστατώνει ολόκληρο τον κόσμο της οργής, μέσα του, και εξωτερικά. Έτσι οι διακυμάνσεις αυτές της ηλεκτρομαγνητικής φύσης, είναι συνέχεια σε κίνηση, και σέρνουν όλη τη διαλεκτική αποκάλυψη, σε μια ακολουθία περιόδων. Και όλοι εσείς και εμείς, όλη η ανθρωπότητα, δεν μπορούμε παρά να ακολουθήσουμε. Και όταν φθάνει η ώρα, δεν μπορούμε παρά να αντιδράσουμε αμέσως. Γιατί η όλη – αποκάλυψη υποτάχθηκε στο Νόμο αυτό της οργής και όσο και αν αγωνίζεται κανείς να δραπετεύσει από αυτό το φυσικό Νόμο, είναι εκτός συζήτησης ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί. Και οποίος το επιμαρτυρεί αυτό μιλάει ακριβώς την Αλήθεια. Άρα ο Θεός κυβερνάει τον Κόσμο..!!!
Και υπάρχει κάτι, που Δεν Ανήκει σ’ αυτό τον κόσμο !!!
Αλήθεια, υπάρχουν όντα, που κατέχουν αυτό το θεϊκό Σπινθήρα, στο δεξιό καρδιακό κόλπο, αλλά αγωνίζονται για ελευθερία κατά κανόνα με αρνητικό τρόπο. Αγωνίζονται για μια φοβερή αυτοσυντήρηση και με ένα τρομακτικό εγωικό πάθος, ένα πόθο, να κάνουν αυτή τη μεταβαλλόμενη φύση, στατική, έτσι συμβαίνουν μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο της οργής όλων των ειδών οι εντάσεις που τείνουν να προκαλέσουν μια έκρηξη.
Ειπώθηκε όμως ότι το σύμπαν μας είναι κλειστό και κρατείται φυλακισμένο από τον παλαιό Νόμο, της Διαθήκης του Μωυσή. Στο νέο Νόμο του Χριστού δεν ήλθε κανείς. Όταν κάποιος λέει: «προσέχετε, υπακούστε μην αντιβαίνετε, μην αντιτίθεστε, στο Θεϊκό Νόμο, γιατί όποτε το κάνετε θα τιμωρείσθε», τότε αυτός επιβεβαιώνει μόνο μια δεδομένη κατάσταση όσον αφορά τη φυλακή που είμαστε κλεισμένοι όλοι,
και τότε, έχει εντελώς δίκιο, όχι μόνο από φυσικο-λογική άποψη, αλλά επίσης και από επιστημονική άποψη, καθόσον κανείς δεν μπορεί να αντιτεθεί στις ηλεκτρομαγνητικές διατάξεις που μας κυβερνούν. Αυτή είναι μια τραγική κατάσταση, γιατί λόγο αυτού η όλη αποκάλυψη από στερείται στην πράξη από την πραγματική έννοια της Ζωής.
Αν είμαστε σε μια φυλακή δε μπορούμε να λέμε: «αυτό είναι το νόημα της ζωής μου» γιατί το νόημα της ζωής είναι κάπου έξω απλό τη φυλακή. Στη Διαθήκη παλαιού Νόμου είναι γραμμένο: «υπακούστε στο νόμο γιατί θα αφανιστείτε». Προσπαθεί και σήμερα να συμμορφωθεί το ον, αλλά αυτή η υπακοή, δεν είναι τίποτα άλλο, από υπακοή λόγω τρόμου και φόβου, ώστε να μη βιώσει αφανισμό ή αδυσώπητη δουλεία, βία ή μια πραγματική πορεία δυστυχίας.
Και μένει μέσα στον άνθρωπο μόνο το πνεύμα της θρησκοληψίας, χωρίς καμιά Θεϊκή Αγάπη. Είναι λοιπόν πολύ σκληρή η κατάσταση, ψυχρή, εγωιστική, και μερικές φορές εύθυμη, όταν όλα πάνε καλά για κάποιον. Στους Ψαλμούς βλέπουμε το πνεύμα αυτό, όταν βιώνονται δυσκολίες αντηχεί η κραυγή: “Σώσε με Kύριε” και την επόμενη στιγμή, όταν η αγωνία έχει εξαφανισθεί ο αρχαίος Ψαλμωδός, ευφραίνεται και λέει : “υπάρχει γάλα και μέλι σε αφθονία”. Όμως αυτή η μορφή θρησκοληψίας είναι παιδιάστικη. Είναι οι συναθροίσεις της συνηθισμένης σκληρής σαν πέτρας γήινης, χοϊκής φύσης…
Τι βλέπουμε λοιπόν;;;
Είτε να συμμορφώνονται στο νόμο με το «Σώσε με Κύριε», είτε να αγωνίζονται μέχρι θανάτου εναντίον του Νόμου. Αυτή η τελευταία ομάδα αγωνίζεται απελπισμένα με τα πολυάριθμα ένστικτα, χυδαία, ή ανόητα, να δραπετεύσει από αυτό το Νόμο. Και το αποτέλεσμα μιας τέτοιας αντίστασης, είναι πάντα βία, ηλεκτρομαγνητική καταπίεση, και μια φρικτή δυστυχία, την οποία όλοι την έχουμε βιώσει.
Είναι λοιπόν το διαλεκτικό αυτό πεδίο μας γεμάτο φαυλότητα και συμφορά;;;
Ναι. Η πιο νοήμονα στάση θα ήταν μια συγκατάθεση με την έννοια της αποδοχής, όταν καταλάβουμε, την πραγματική κατάσταση. Μήπως μπορούμε να δραπετεύσουμε από μια τέτοια βία, που είναι τόσο τεράστια και ισχυρή κι εμείς είμαστε σαν έντομα όταν συγκριθούμε μ’ αυτή;
Γι’ αυτό διαβάζετε στον Eκκλησιαστή, ότι: «Όλα τα πράγματα είναι ζοφερά, όλα φθείρονται, όλα εκτυλίσσονται όπως η περιστροφή του τροχού, και όλα τα πράγματα παραμένουν ίδια». Nα φοβάσαι το Θεό με την έννοια του σεβασμού, και να συναινείς αφού βρίσκεσαι σ’ αυτό το διαλεκτικό πεδίο.
Βαδίζεις σ’ αυτό το οριζόντιο πεδίο, και το άλλο το κατακόρυφο, το κάθετο πεδίο, δεν το γνώρισες ακόμα. Αλλά όταν κανείς συλλογιστεί, στο Φως της Αλήθειας, μπορεί να δει, ότι αυτό δεν μπορεί να είναι τέλος πάντων, το νόημα της ζωής, να συντονίζεσαι στην πιο μίζερη κατάσταση, σε συνθήκες φυλακής, λοιπόν, αυτό δεν μπορεί να είναι το νόημα της ζωής.
Ποιος μπορεί να σταματήσει σ’ αυτό τον τύπο του παλαιού αυτού νόμου; Και να φοβούνται οι άνθρωποι, γενεές ολόκληρες φοβούνται…Αλλά πως να βιώσουμε την Πνευματικότητα χωρίς φόβο και τρόμο;;;
Να είμαστε Πνευματικοί, με ένα νέο αληθινό τρόπο, και αυτή η Αληθινή Στάση Ζωής, να μας αποκαλύπτεται κάθε δευτερόλεπτο…
Είναι η στάση Ζωής της Πραγματικής Γνώσης της Αληθείας. Μπορούμε να αποχαιρετήσουμε την παλιά μορφή θρησκοληψίας, η οποία μας οδηγούσε από τη γήινη διαλεκτική φύση...
Μπορεί ένας άνθρωπος να ισχυρίζεται ότι έχει την νέα μορφή πνευματικότητας, χωρίς να συμβαίνει αυτό στην πράξη, κι έτσι είναι ακόμη εντελώς κάτω από τον Νόμο της Παλαιάς Διαθήκης τον παλαιό νόμο. Γι’ αυτό η πρακτική της διαλεκτικής ζωής στην ολότητά της, χρησιμοποιεί ακόμη και το Όνομα του Χριστού, κακομεταχειρίζοντάς το, και στέκεται ακόμη εντελώς στη φύση της Παλαιάς Διαθήκης, δηλαδή στον οίκο της δουλείας, κάτω από το Νόμο, στο «οφθαλμόν αντί οφθαλμού».
Ο Μωυσής και όλοι αυτοί που έχουν εξηγήσει το νόμο σε μας έχουν εντελώς δίκιο. Βλέπουμε ότι μια Καινή, μια Καινούργια Διαθήκη, τοποθετείται κοντά στην παλιά την διαλεκτική αναγκαιότητα, και η νέα Διαθήκη, φέρει την νέα Οδό, την Αλήθεια, τη Ζωή. Και μας ανοίγεται ένας νέος Δρόμος, βλέποντας και πράττοντας τα βήματα του Ιησού Χριστού, καταλαβαίνουν όλοι, ότι δεν μπορεί να είναι αυτό το νόημα της Ζωής μας, να παραμείνουμε για πάντα στη φυλακή.
Αυτός που το συνειδητοποιεί αυτό και γνωρίζει να ανυψώνεται πάνω από αυτές τις ανάγκες, αφήνει την ίδια στιγμή τον παλαιό δρόμο, κλείνει την Παλιά Διαθήκη η οποία είναι απολύτως αληθινή, και τη βάζει κατά μέρος με μεγάλη ανακούφιση. Βαδίζει λοιπόν, έξω από τον κόσμο της οργής αυτών που ποτέ δεν συμφωνούν να βγουν από τη διαλεκτική ανοσία ζωή τους, και εισέρχεται στον κόσμο της Αγάπης, της Γνώσης, της Αλήθειας, στο νέο Πεδίο Ζωής. Και αυτή η δυνατότητα σήμερα είναι ανοικτή για τον καθένα.
«Ο Θεός στο Όνομα του Χριστού, έχει κατάσχει ολόκληρο τον κόσμο της οργής, στην ίδια του την καρδιά ! Όχι για να μας ωθήσει σε βία. Όχι, ο Χριστός μας αγγίζει στην καρδιά, για να μας ανυψώσει στον Κόσμο Του, της Αγάπης. ! Πότε λοιπόν, μπορείτε να πείτε αντίο στο Νόμο;
Μόνο όταν στρέφεστε να γνωρίσετε τη Γνώση της Αλήθειας Του!!!
Βλέπετε τα δυο ηλεκτρομαγνητικά συστήματα, που λειτουργούν και αλληλεπιδρούν. Μπορεί κανείς να τα χαρακτηρίσει ως - το παλιό σύστημα «το πλησίον αφανισμού» της Παλαιάς Διαθήκης, και το νέο, την Καινή Διαθήκη. Αλληλεπιδρούν με τέτοιο τρόπο, ώστε το νέο σύστημα της Καινής, κατευθύνει το παλιό. Αν μπορείτε δείτε, αυτός είναι ο λόγος που ο Χριστός κατάσχει ολόκληρο τον παλιό κόσμο της οργής, ανάμεσα στα άλλα, για να προστατέψει όσο γίνεται αυτόν τον κόσμο της οργής, από όλα τα όντα και από τους εαυτούς τους.
Ίσως γνωρίζετε, ότι σύμφωνα με τις σύγχρονες απόψεις, εγκλεισμός ενός προσώπου σε φυλακή δε νοείται τόσο σαν τιμωρία, αλλά περισσότερο σαν μέσο προστασίας του υπόψη προσώπου, από τον εαυτό του, και όσο γίνεται η μόρφωσή του. Και αυτό θα ήταν άριστο πράγματι αν ήταν δυνατό στην πράξη.
Έτσι Χάρη στη δραστηριότητα του Ιησού Χριστού, η Γνώση της Αλήθειας Του προστατεύει τον κόσμο της οργής από τον εαυτό της και συγχρόνως εμποδίζει τον κόσμο της οργής, να δηλητηριάσει το Λόγο Του, την Όλη Αποκάλυψη ! Μπορούμε να αφήσουμε το σύστημα κάτω από το νόμο, και να στραφούμε σε μια νέα Στάση Ζωής.
Γι’ αυτό στην αρχή του ευαγγελίου του Ιωάννη διαβάζουμε: «Όσοι εδέχθησαν Αυτόν είς αυτούς έδωκεν εξουσία να γίνωσι τέκνα Θεού».
Δέχεστε αυτή τη Μεταστροφή και συλλαμβάνετε αμέσως μια νέα μορφή Πνευματικότητας. Αλλά μη συλλάβετε μόνο φαινομενικά αυτή την νέα Πνευματική Ζωή, γιατί έτσι θα δείτε ότι αν παραμείνουμε αυτό που είμασταν πάντα, δεν προοδεύουμε καθόλου.
Η νέα αυτή Πνευματική Ζωή, είναι Πράξη. Γιατί όταν εξαναγκαζόμαστε σε υπακοή, λόγω αδυσώπητης αναγκαιότητας, αυτή είναι μια παλιά στάση αυτής της διαλεκτικής γήινης φύσης.
Ενώ μια Ζωή πράξης, μια νέα στάση Ζωής, υιοθετείται από νωρίς το πρωί, μέχρι αργά τη νύχτα, και αποκαλύπτεται κάθε δευτερόλεπτο, κάθε αναπνοή είναι μια Λατρεία –Ένωση με το Πνεύμα, και βιώνεται ως μια πρόδηλη Στάση Ζωής.
Πως λοιπόν, εισέρχεται ο άνθρωπος στο νέο Νόμο, της Υπηρεσίας, της Αγάπης του Θεού, στο Ναό της Αλήθειας και της Γνώσης;
“Σημαντικό δεν είναι αυτό που λέμε, αλλά αυτό που κάνουμε” !!!
Ότι είναι αληθινό, φανερό, μέσα από το Λόγο του Θεού,
συνεπώς έχει αγγίξει τους Μαθητές του Χριστού,
και τώρα, χρειάζεται να πάρει πρακτική μορφή στον καθένα.
Αυτό είναι δυνατό, όταν συνειδητοποιούμε την αναγκαιότητά του,
γιατί “η κατάσταση της συνείδησής μας, είναι κατάσταση ζωής”.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου