Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

"ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΣ Ο ΠΛΑΣΤΗΣ"

"ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΣ Ο ΑΓΑΘΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ - Ο ΠΛΑΣΤΗΣ"

Ο Πατήρ ο Αγαθός  Δημιουργός, ο Πλάστης είναι φανερό ότι απέβλεπε προς το Αιώνιο, το αμετάβλητο, το αναλλοίωτο και όχι το θάνατο, για μας τα πλάσματά Του...
Αφού όμως ένα πλάσμα Toυ, ένα άυλο-πνεύμα, του Αγαθού Πλάστη, εξέπεσε, το οποίο μάλιστα, ήταν χερουβείμ κεχρισμένο, και πλάνησε και άλλους αγγέλους, όλοι αυτοί με την τρομερή πτώση τους, έδρεψαν εντελώς μόνοι τους δια τον εαυτόν τους μια διαλεκτική πεπερασμένη σκέψη, εκ της Πατρικής Δυνάμεως. Χωρίς πλέον κανείς τους, να δύναται να νοεί τον Πατρικό Νου και να μη μπορεί παραδίδει τον Πρωταρχικό Πρωτότυπο Δημιουργικό Λόγο στους θνητούς ανθρώπους της γης.
Εμφανίζεται δηλαδή, αυτό το δεύτερο εκπεσμένο πλάσμα ‒ με κάποιο τρόπο ‒ να αρπάζει, να διαστρεβλώνει, και να απομιμείται ότι Ιερό από τον Πατέρα Του. Προκειμένου να λειτουργήσει την δική του εκπεσμένη θνητή δημιουργία. Και να παρουσιαστεί αντί - του Θεού - αντίθετος, "ως εκπέσμενος άγγελος φωτός" και οι διάκονοι αυτού, ως ψευτο-διάκονοι δικαιοσύνης !!! Όχι ως ά-μεσα ανθρωποκτόνος, αλλά ως πατήρ του ψεύδους, πλάνος και απετεών, "ο πλανών την οικουμένην όλην", και έγινε αυτός, μικρο-θεός επί της γης.
Αν δούμε το κρυμμένο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, θα διαπιστώσουμε, ότι ο Ευαγγελιστής είναι περισσότερο επικριτικός μαζί του, αφού τον κατηγορεί πως «αυτό-κλήθηκε θεός» : Αυτοκλήθηκε λοιπόν, μικρό-θεός στη διαλεκτική γη μας, και δεν εμπιστευόταν τον χώρο απ’ όπου προήλθε». 

Θα δούμε όμως τώρα, με ποιο τρόπο, αυτό το δεύτερο, άυλο πνεύμα, με το εκπεσμένο χοϊκό διαλεκτικό μυαλό του, ούτε καν νου, έθεσε σε λειτουργία την εκπεσμένη χοϊκή δημιουργία του..
Να δούμε όμως πρώτα, ποιος είναι αυτός ο επτακέφαλος δράκος: Αποκ. Ιβ’ 3... (Λέγεται ότι κάθε κεφάλι του, είναι ένα αστέρι της Μικρής Άρκτου, αλλά  κυρίως είναι ο όφις του σκότους).
«Και εφάνη άλλο σημείον εν τω ουρανώ, και ιδού, δράκων μέγας κόκκινος, έχων κεφαλάς επτά και κέρατα δέκα, και επί τας κεφαλάς αυτού διαδήματα επτά. 9. Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην».
Έτσι με λύπη διαπιστώνουμε, ότι ο μικρο-θεός που οι περισσότεροι άνθρωποι εν αγνοία τους λατρεύουν ‒  Είναι << ο άρχων αυτού του κόσμου>>. Έίναι ο εκπεσών, ένας μικρο-κλέφτης, μια υποδεέστερη σκοτεινή θεότητα που αδυνατεί, Δεν δύναται να παράγει αποκλειστικά το Αγαθό, επειδή διαθέτει μέσα του και το κακό.
Αν λείπει ένα κομμάτι Αληθείας, δεν δημιουργεί κανείς την εικόνα. Εδώ λείπει ένα τεράστιο κομμάτι. Και το κακό είναι ότι δεν διακρίνουν οι άνθρωποι…πως όλα τα χρόνια της Άγνοιας οφείλουν να πεταχτούν. Η Δόξα ή τα "εύσημα" ανήκουν Μόνο στη Χάρη Του, η οποία μας απελευθερώνει. Αυτό δεν το δέχεται, ο εγωκεντρικός θνητός, και συνεχίζει να νομίζει, να  πιστεύει, και μένει, στην παλιά πεποίθηση, ότι «μαζί με τη θεά Αθηνά, βάζει και αυτός ένα χεράκι». Αυτό λοιπόν, είναι ένα αντί-θετο, αντι -Χριστο αντί του Θεού πνεύμα. Δεν είναι δίκαιο λοιπόν, να δεθεί αυτό το άυλο, εκπεσμένο πνεύμα του κακού, από τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, όπως είναι γεγραμμένο ? (Αποκ.20:1-3).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου