Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

TO MYΣΤΗΡIO ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Όπως έχουμε ήδη δει, για την καινούργια Απελευθερωτική Ζωή,
έχει σχηματιστεί πρώτα από όλα η Εικόνα του Ουράνιου Πρωτότυπου Ανθρώπου. 
Ο Παύλος μιλά σε όλους για την Εικόνα του Ουράνιου Ανθρώπου. 

Αυτό το Μυστήριο, δεν μπορούσε να αποκαλυφθεί μέχρι σήμερα. 
Σ’ αυτούς που ετοιμάζονται γι’ αυτό το Δρόμο ο Παύλος λέει:

«Στον Αδάμ δόθηκε η φυσική ζωή, αντίθετα στον Χριστό 
τον Έσχατο Αδάμ δόθηκε το Πνεύμα και έγινε Πηγή Ζωής» !


«Αλλ᾿ οὐ πρῶτον τὸ πνευματικόν, ἀλλὰ τὸ ψυχικόν, ἔπειτα τὸ πνευματικόν, ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ…» (Α Κορ. 15:46-55).
Μια Μεγάλη Μεταστροφή της Ζωής ετοιμάζει τον Νέο άνθρωπο να οικοδομήσει στο αναπνευστικό του, αυτή τη Νέα νοητική σύλληψη του Ουράνιου Ανθρώπου. Πως δημιουργείται μια σκέψη;


Μέσα σε μια έκλαμψη, δημιουργείται μια σκέψη από τον άνθρωπο. Αυτές οι σκέψεις είναι φωτεινές λάμψεις, φωτεινές ωθήσεις του εγκεφάλου. Είναι φωτεινές ακτίνες μιας πολύ λεπτοφυούς ύλης. Άρα οι σκέψεις μας είναι πράγματα, πραγματικές υλικές μορφές πολύ λεπτοφυείς, διαφορετικές από το χονδροειδές υλικό μας σώμα. Οι σκέψεις παραμένουν μέσα στο πεδίο δράσης μας, και ενώνονται με άλλες, του ίδιου είδους και γίνονται ακόμα πιο ισχυρές. Όταν δεν ζωογονούνται και βρίσκονται σε ηρεμία μοιάζουν με τους νεφελώδεις σχηματισμούς στον αέρα.

Αφού αυτές οι σκέψεις είναι ζωντανές, έχουν ανάγκη να τρέφονται. Για τη διατήρησή τους εξαρτώνται από τη φωτεινή ύλη - τη δύναμη του εγκεφάλου, διότι από αυτήν την ύλη προήλθαν. Αυτές λοιπόν οι σκέψεις ικετεύουν, και ακόμα αναγκάζουν το δημιουργό τους, να τις τρέφει να τις συντηρεί με την ίδια ενεργεία σκέψης από την οποία δημιουργήθηκαν.


Θα περιγράψουμε τον τρόπο που ένας άνθρωπος
υποκύπτει σ’ αυτό τον εντελώς φυσικό καταναγκασμό
από τους απογόνους των σκέψεών του.
Αυτά τα νοητικά σύννεφα, κυκλοφορούν στο αναπνευστικό πεδίο, και ορισμένοι βλέπουν να σχηματίζονται μορφές. Και ανάλογα με το βαθμό που τρέφονται νοητικά αυτές οι μορφές, αναβλύζει από τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους, από τα μάτια τους, μια επιρροή και τότε υπνωτισμένος ο άνθρωπος από το δικό του απόγονο, από τη σκέψη του, ωθείται σε μια σειρά πράξεων, και έτσι γίνεται ο άνθρωπος σκλάβος στα δικά του φαντάσματα!
Κατ’ αυτό τον τρόπο όλοι στην πορεία έχουμε γίνει σκλάβοι στις αυταπάτες, τις προκαταλήψεις και τις φαυλότητές μας, και αυτά όλα έχουν πάρει μορφή από το αναπνευστικό μας πεδίο, με τη δραστηριότητα των σκέψεών μας συντηρούνται τρέφονται και στο τέλος μας κυριαρχούν. 

Αυτή είναι η συμπεριφορά μας, όσον αφορά τις σκέψεις μας, για την οποία πολύ συχνά μετανιώνουμε, και απέναντι στην οποία αντιστεκόμαστε συχνά εντελώς αδύναμα. Από αυτή τη στάση ζωής, συχνά κινδυνεύουμε να χάσουμε κάθε αυτοσεβασμό και το αποτέλεσμα αυτού του εξαναγκασμού, αυτής της σκλαβιάς, πηγάζει από την κυκλική ροή των συνηθειών της σκέψης μας, από τα δικά μας νοητικά δημιούργημα στο αναπνευστικό πεδίο.

Η ανθρωπότητα είναι άρρωστη, μοιραία άρρωστη, θύμα της δικής της δημιουργικής ορμής, και δεν υπάρχει γήινος άνθρωπος για τον οποίο να μην ισχύει αυτή η δήλωση. Επειδή ο χοϊκός διαλεκτικός άνθρωπος καταχράται κάθε δευτερόλεπτο τη δημιουργική ικανότητα του εγκεφάλου του με τόσο τρομερό, χαοτικό τρόπο, έχει υποβαθμιστεί και κάτω από το ζώο.
Όταν η Βίβλος κεραυνοβολεί αυτές τις καταχρήσεις της ιερής δημιουργικής ικανότητας, αναφέρεται σ’ αυτή τη μοιραία δραστηριότητα της νοητικής ικανότητας που είναι υποταγμένη σε μια σχεδόν χωρίς φραγμούς ζωή επιθυμιών και τις συνέπειές της. Φυλακισμένοι όλοι μέσα στον κύκλο των συνηθειών της σκέψης πολλοί άνθρωποι είναι πολύ μαύροι, πολύ εγκληματικοί για να μπορούν να αγγιχθούν από την Αλήθεια. Τι θα μπορούσε να ελευθερώσει αυτόν τον σημερινό «ταλαίπωρο» άνθρωπο?
Όταν σταθούμε με ειλικρίνεια ενώπιον του κρίνοντος Θεϊκού Φωτός, συνειδητοποιούμε πόσο συχνά ανεπιθύμητες επιθυμίες για ανεξιχνίαστους λόγους διαπερνούν και έρχονται στην επιφάνεια της συνείδησης για να επιδιώξουν την ανόσια πορεία τους. Πόσο συχνά φυλακισμένοι στον κόσμο των συνηθειών της σκέψης δεν έχουν πει με απόγνωση οι άνθρωποι:«Κάνω αυτό που δε θέλω»...

Ποια είναι η αιτία αυτού του ανεπιθύμητου μοιραίου ρεύματος ζωής 
των κατώτερων σκέψεων που ξεφεύγει από τον έλεγχο σε τέτοιο βαθμό;

Η αιτία είναι το αίμα, οι επιθυμίες, η δεκτικότητα για ανόσια ζωή βρίσκεται στο αίμα. Η διαλεκτική ζωή είναι ριζωμένη στο αίμα, και οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πώς να βγουν από αυτή. Όταν προσπαθεί κανείς να χαλιναγωγήσει με τη θέλησή του τη ορμή του αίματος, ίσως επιτύχει να την αναχαιτίσει από μια ορισμένη κατεύθυνση, αλλά τότε θα ξεσπάσει ισχυρότερη από ποτέ από μια άλλη κατεύθυνση. Ο διαλεκτικός άνθρωπος δεν δέχεται, δεν ακούει, δεν βλέπει, είναι χωρίς εξαίρεση από κάθε άποψη έστω και αν μερικές φορές είναι πάρα πολύ κρυμμένο, περισσότερο επικίνδυνος από ένα άγριο ζώο. Η ορμή του αίματος βρίσκει διέξοδο οπωσδήποτε, αυτό είναι το ζήτημα ζωής για το ανθρώπινο ζώο, εκλεπτυσμένο ή μη εκλεπτυσμένο.. Πως φτάνει στο αίμα αυτή η ορμή ;
Εδώ θα είμαστε πολύ διεξοδικοί. Μέχρι τώρα είχαμε περιορισθεί, τώρα όμως έχει φθάσει ο χρόνος για μια περισσότερο επιστημονική εξήγηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου