Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

NEA MEΓΑΛH METAΣΤΡΟΦΗ (ΙΙ)


Η παρούσα κατάσταση της ανθρώπινης καταβύθισης γίνεται ακόμα πιο βαριά όταν  λάβει κανείς υπόψη την κατάσταση αίματος με την οποία ο άνθρωπος αρχίζει την αποστολή του πάνω στη γη. Το παιδί έρχεται στον κόσμο σύροντας πίσω του την πραγματικότητα μέσα στο αίμα του, και είναι πλέον δια του αίματος συνδεόμενο με τους γονείς του, τους προγόνους του, τη φυλή του.

H αύρα που περιβάλλει το παιδί μετά τη γέννησή του, και καθώς η δύναμη του στη διάρκεια των ετών γίνεται όλο και πιο ισχυρή, είναι από τις πρώτες ώρες αυτό που το διχοτομεί για τις κατώτερες δυνάμεις, εν μέρει απρόσιτη στο καθαρό φως το σημαδεύει με την αμαρτία των αιώνων. 

Είχαν απολυτό δίκιο λοιπόν, οι αρχαίοι που βεβαίωναν τον άνθρωπο «πως είχε συλληφθεί και γεννηθεί μέσα στην αμαρτία». Έτσι όλες οι φιλοσοφικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις εκθειάζουν στον κόσμο τόσες αυθεντίες, συνιστούν απώλεια χρόνου και ποιος εγγυάται στον αλυσοδεμένο ότι η κάθε οδός που τον προσκαλεί δε θα καταστήσει πιο απατηλή την πλάνη του, πιο ασταθή την κατάστασή του, πιο βαριές τις αλυσίδες του;

Πολλοί λένε, ότι κατέχουν γνώση από πρώτο χέρι, αλλά αυτό που γνωρίζει ο άνθρωπος από πρώτο χέρι, δεν μπορεί να αφομοιωθεί από τον άλλο, παρά μόνο όταν ο άλλος κατέχει κι εκείνος την ίδια ύστατη γνώση. Γι' αυτό δεν μπορεί κανένας να βοηθήσει τον αλυσοδεμένο.

Βεβαίως η Αγάπη οικοδομεί και η γνώση του κόσμου φουσκώνει τον άνθρωπο, αλλά χωρίς τη γνώση της Αληθείας ο άνθρωπος δεν μπορεί να Λυτρωθεί. Γι’ αυτό οφείλει να βοηθήσει ο ίδιος τον εαυτό του, με μια ολοκληρωτική αυτό-εξέγερση μια θεμελιώδη Μεταστροφή. Όταν συνειδητοποιεί ότι η ζωή του βρίσκεται σε αγωνία και φτάνει σε αυτογνωσία τότε σχηματίζει στην κάθοδο του μια νέα άνοδο.

Υπάρχει πλεονέκτημα από αυτή τη στάση ζωής, και δεν πρόκειται να εκμεταλλευτεί κανέναν, διότι δεν υπάρχει παρά μια γραμμή ζωής, μια ουράνια πνευματικότητα και μια θεϊκή φιλοσοφία και αυτό είναι το μόνο που αναζητούν όλοι, την πνευματική και δομική απολύτρωση. Έτσι η τάση, η ώθηση και η αναζήτηση είναι ταυτόσημες.

Σκεφτείτε αυστηρούς και ακραίους ανθρώπους και θα δείτε ότι η ομοιότητα της προσπάθειάς τους εμφανίζεται καθαρά. Αυτή η αρχέγονη τάση, κυριαρχεί πάντοτε στην ανθρωπότητα, και αυτός που εξερευνά με τα μάτια του πνεύματος όλη την μυστική ιστορία του κόσμου, βλέπει το πρωταρχικό ένστικτο να είναι στο κέντρο κάθε πνευματικής αναζήτησης.

Με ποιο όνομα θα αποκαλέσει κανείς αυτή την πνευματική αναζήτηση, και την επίδρασή της σε μια προσιτή πιθανότητα; Είτε την ονομάσει ανάσταση, αναγέννηση, μεταστροφή, φώτιση ή απολύτρωση, αυτή η μοναδική πηγή δεν επιδέχεται άρνηση.
Τι αποδεικνύει αυτό;  Ότι  κανένας θνητός ακόμη και ο πιο δεμένος με τη φύση τελείως πεζά και γήινα, δεν είναι ικανοποιημένος από αυτό τον κόσμο, με τις χαρές και τους πόνους, το καλό και το κακό του, και τις ακατονόμαστες απογοητεύσεις του.

Σε όλους υπάρχει ένας σφοδρός πόθος απολύτρωσις. Όποιον στοχαστή και να πάρετε όπως και αν τον ονομάσετε, όλοι έχουν κάτι κοινό: Αναζητούν το Φως την Aπελευθέρωση, το Θεό, ψάχνουν για τη Σοφία, τη Δύναμη, το Πνεύμα.

Πολλοί νομίζουν ότι βρήκαν, αλλά σε λίγο θα δουν ότι ζουν μέσα σε μια πλάνη από την οποία θα ξυπνήσουν αργά ή γρήγορα με μια πείνα για την Αλήθεια που δεν κατέχουν, πιο ακόρεστη παρά ποτέ. Αυτά τα ναυάγια πάντοτε συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των αιώνων.

Πολλοί υποθέτουν πως βρήκαν τον προσανατολισμό τους, το Θεό τους, και θέλουν να δώσουν και τη ζωή τους. Συλλογιστείτε τον ανδρωμένο που μάχεται για την ανθρωπότητα. Ο μύθος του Ηρακλή, έχει ιστορική βάση. Αλλά οι κραυγές εκείνων που νόμιζαν ότι ήταν δυνατοί μαζί του, έσβησαν γρήγορα, μέσα στην αλήθεια των πραγμάτων.

Που είναι λοιπόν εκείνοι που πίστευαν ότι μπορούσαν να κατακτήσουν τον κόσμο; Όλοι χαμένοι μέσα στην πλάνη της παρόδου των καιρών! Που είναι οι σχολές του Πυθαγόρα? Τι απόδειξαν τα γεγονότα για την πλάνη του Κρίσνα, που πρόσφερε σε μια γενιά τη θεία αγάπη?

Και σήμερα τι βλέπετε? Βλέπετε το φανατισμό και τον εμφύλιο πόλεμο αυτών που λέγονται εξωτερικοί χριστιανοί; Βλέπετε την αδιαλλαξία και τα φλεγόμενα από πάθος μάτια? Υπήρξε ποτέ γενιά πιο ειδωλολατρική από τη δική μας? 

Γνωρίζετε τα χιλιάδες μέλη που αριθμεί το εκκλησιαστικό κατεστημένο. Όταν βλέπετε την σκληρή πραγματικότητα, αναγνωρίζετε ότι η ανθρωπότητα δεν έχει ξεπεράσει ακόμη το στάδιο του πρωταρχικού πόθου για Φως, το οποίο αγωνίζονται να κατευνάσουν με κάθε είδους ναρκωτικά?

Ο πρωταρχικός πόθος, ο αληθινός, ο ουσιαστικός, γνωρίστε ότι τοποθετείται ενώπιον αυτής της Μεταστροφής. Όμως να μη στηρίζει κανείς αυτή την επιθυμία, πάνω σε αυτή ή την άλλη σκέψη. Αλλά πάντα να λαμβάνει υπόψη, ότι μπορεί η Αλήθεια να εκδηλωθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σ’ αυτό τον κόσμο.

Αυτό που ονομάζετε επιθυμία, μπορεί να ουδετεροοιηθεί. Μην απωθήσετε την επιθυμία, αλλά να ενεργήσετε με τρόπο, που να μην υπάρχει κλίση, που να μην υπάρχει αποστροφή, και άγρυπνος χωρίς ανάπαυλα, να μη μετατεθεί το ενδιαφέρον, μόνο παρατηρήστε το αντικειμενικά, χωρίς να παίρνει κανείς θέση, ούτε υπέρ ούτε κατά κάποιου πράγματος.

Και όταν ζήσετε έτσι κάποιο χρόνο, οι τρεις ουσιώδεις ιδιότητες της κεφαλής – καρδιάς, περιέχονται σ’ έναν εφησυχασμό, και ο άγριος φυσικός στροβιλισμός επιβραδύνεται. Δεν ταράσσεται πια η αύρα, δεν εκφυλίζεται με νέες θεωρήσεις. 

Και η διαταραγμένη κριτική δύναμη του σκέπτεσθαι, που έρχεται μέσα σε κάθε άνθρωπο σαν ένα είδος έκτης αίσθησης, δέχεται σ’ αυτή την ηρεμία να αποσπασθεί από τις συνήθειες, από το αίμα, και τους κατευθυνόμενους διανοητικούς σχηματισμούς. Απαλλάσσεται και αποκαθίσταται  από την πίεση  κάτω από την οποία όφειλε πάντοτε να εργάζεται. Και τότε βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας νέας θεμελιώδους Μεταστροφής.

Όταν διατηρήσετε επί αρκετό χρόνο την ουδετεροποίηση των επιθυμιών και απομακρύνετε κάθε φιλοσοφική η μεταφυσική θεωρητικολογία, αναπτύσσεται μέσα στο πλαίσιο της δομικής φυλακής σας μια αποκατάσταση της ελευθερίας, της ικανότητας της σκέψης.  

Η ικανότητα της σκέψης δραπετεύει τότε από το δεσμωτήριο των τάσεων του αίματος και της γήινης εκπαίδευσης. Απομένει τώρα να αναλάβετε μια θαρραλέα πάλη κατά των ενστίκτων του αίματος που πάντοτε εκ νέου θέλουν να τον επαναφέρουν στην παλιά του ζωή.

Σ’ αυτό το στάδιο ας περιφρονήσει κανείς κάθε τυραννική εξουσία και ας μάθει κυρίως σε κάθε περίσταση να σβήνει την ίδια του την προσωπικότητα. Τίποτα δεν είναι πιο σωτήριο σπουδαίο και αποτελεσματικό πάνω στην πνευματική οδό, από την παντελή άρνηση του εγώ, και γενικά δεν υπάρχει τίποτα που να φοβάται κανείς περισσότερο από το να απαρνηθεί το εγώ. 

Το να συγκρατηθεί ο εαυτός μέσα στην αμείλικτη πραγματικότητα της γήινης ύπαρξης, η όποια έχει ρίξει άγκυρα στο αίμα, το να θέλει να διατηρήσει το φθαρτό εγώ στην πνευματική αυτή Οδό, ας γνωρίζει ότι το αληθινό Θεϊκό Εγώ, η Αληθινή Προσωπικότητα, ο Πραγματικός Άνθρωπος, δεν μπορεί ποτέ να εξαλειφθεί!

Δεν μπορεί λοιπόν να έχει τον ίδιο φυσικό φόβο, ούτε να αφήσει το φθαρτό εγώ του να θωπεύεται στο Φως του Πνευματικού Ήλιου. Σ’ αυτό το Δρόμο πρόκειται να βρει ο άνθρωπος τον πραγματικό του εαυτό. Γι’ αυτό το εγώ αυτής της θνητής φύσης οφείλει να απαλειφθεί. Και ενώ το εγώ παύει, ο άνθρωπος εισέρχεται τη θύρα της θεμελιώδους Μεταστροφής.

Έτσι μια μεταβολή επέρχεται στην αύρα η όποια δεν βιάζεται πια από το απαίσιο παιχνίδι των επιθυμιών, και σε ορισμένες στιγμές γίνεται ενιαία όσο η επιφάνεια του νερού.
Καταργείτε λοιπόν, η συνηθισμένη χοϊκή ακτινοβολία του στέρνου και αυτό προκαλεί μια αληθινή ευεργεσία. Μεταβάλλονται οι συνθήκες της αύρας και κάτι από το πανταχού παρόν Φως του Χριστού, διεισδύει μέχρι τη δυνατότητα της σκέψης που παρατηρεί ήρεμα και ελευθέρα.

Πως προκαλείται αυτό;
Χάρη σ’ αυτά  που ειπώθηκαν θα αντιληφθεί κανείς εύκολα, το πνευματικό άγγιγμα. Οι δονήσεις του Φωτός ταράσσουν το πεδίο της αναπνοής, επικοινωνούν με το αίμα και παρασύρονται μέσω της οδού του αίματος. Εάν αποδεσμεύσει από το αίμα τη δυνατότητα της σκέψης, ο Χριστός τον αγγίζει κατευθείαν, ελεύθερο από το αίμα. Τότε Το σκέπτεσθαι - αρχίζει να ξυπνά, να ανοίγει η θύρα του Πάνσοφου Πνεύματος - αρχίζει να ξυπνά και η Ουράνια υπόσταση, και τότε μιλά στον αλυσοδεμένο που, μέσα στη χαρά αυτού του αγγίγματος δε λογαριάζει πια τις πληγές του.

Και όλες οι ιστορικές  και μεταφυσικές υποθέσεις καταπίπτουν μαζί με όλες τις θεωρητικολογίες περί Χριστού. Το Φως το ίδιο του μίλησε απ’ ευθείας, και αυτός διάβηκε τη θύρα της θεμελιώδους Μεταστροφής.

Σ’ αυτή τη διαδικασία - της Πάτμου, η σκέψη συλλαμβάνει επιτέλους μετά από πολυάριθμες περιστροφές και περιπλανήσεις μια έμπνευση από τον αληθινό Κύριό της.  Όταν ο Ιωάννης, συναντά τον Ουράνιο Άνθρωπο, βαδίζει σ’ αυτή την Οδό, και τότε ζει αυτή τη διαδικασία της αυτό-επανάστασης, «δια τον λόγον του Θεού και την μαρτυρίαν του Ιησού Χριστού», τότε το πρώτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης έχει γραφτεί γι’ αυτόν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου