Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Η επίφυση

ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ - ΝΕΟ ΠΕΔΙΟ ΖΩΗΣ

Με το που λέμε Καλημέρα, στον Kαινούργιο Χρόνο, ξεκινάμε δυναμικά φίλοι μου.. Ξεκινάμε να εμβαθύνουμε σ’ ένα θέμα το οποίο ρίχνει ένα εντελώς καινούργιο φως στη διαδικασία που ακολουθούμε. 

Ο αναζητητής έχει ανέβει μια εσωτερική περιστροφική κλίμακα, προς τα πάνω. Δείτε αυτό το συμβολισμό. Ανεβαίνει εσωτερικά για να φτάσει στην επίφυση, και εκεί να ατενίσει σε όλο τους το μεγαλείο το βασιλιά Πνεύμα, και τη βασίλισσα Ψυχή.
Πως έφτασε ως την επίφυση η ψυχή; Η γήινη ψύχη γεννιέται ως ένα παιδί και έχει αυτές τις δυνατότητες πραγματοποίησης. Όλοι είμαστε γεννημένοι σ’ αυτή τη φύση, με κυριολεκτική και σωματική έννοια. Είμαστε από τη γη, γήινοι.
Επίσης υπάρχει και ο μικρόκοσμος, ο οποίος ανήκει σε μια τάξη μικρόκοσμων και αυτή η τάξη μπορεί να εξηγηθεί από το πεδίο του κόσμου της γης. Η διαφορά της γήινης προσωπικότητας και του μικρόκοσμου είναι ότι η προσωπικότητά μας, στη σημερινή φάση ζωής είναι θνητή, ενώ ο μικρόκοσμος δεν είναι θνητός.

Ως θνητές προσωπικότητες έχουμε εμπειρίες που σημειώνονται, εντυπώνονται στη αύρα μας, που όλοι φέρουμε. Αυτό είναι το βιβλίο ζωής της αύρας μας, η οποία αναπαριστά το σύνολο των δυνάμεων, των αξιών, και των δεσμών, που πρόεκυψαν από τη ζωή των προσωπικοτήτων που εκδηλώθηκαν σ’ αυτό το πεδίο εκδήλωσης.
Εμείς όλοι ζούμε μόνο μια φορά, δηλαδή στο τώρα, αλλά όλες αυτές οι δυνάμεις, οι αξίες, τα δεσμά, σχηματίζουν το μικροκοσμικό μας στερέωμα. Έτσι ο μικρόκοσμος ο οποίος δεν είναι από τη γήινη φύση, αποκτά χρόνο με το χρόνο, τεράστια μεγάλο θησαυρό από εμπειρίες, τις όποιες έχει απαιτήσει η διαλεκτική ζωή, και το χαρακτηριστικό τους είναι το πρόσκαιρο, η έλλειψη διάρκειας και γι’ αυτό το – μη πραγματικό.

Αυτά δείτε τα ως φώτα, ως μαγνητικές εστίες, και ανάλογα με τη φύση τους καθορίζουν τη φύση του μαγνητικού πνευματικού μας πεδίου. Είναι η φύση των δυνάμεων, η φύση των υλικών, που έλκονται από την ατμόσφαιρα, αναλαμβάνονται στο μικροκοσμικό μας σύστημα, και άρα στην προσωπικότητά μας. Στη θνητή προσωπικότητα λοιπόν, αντιστοιχεί η φύση αυτών των μαγνητικών φώτων.
Γι’ αυτό, για να αλλάξει η προσωπικότητα και ο θνητός μας χαρακτήρας, οφείλει πρώτα να αλλάξει η αύρα μας, που σήμερα βασιλεύει σ’ αυτό θνητό μας στερέωμα. Αυτή η αλλαγή είναι δυνατή, μόνο με αυτοθυσία, όταν θελήσουμε να φθάσουμε σε μια πλήρη συντριβή του «εγώ» για το οποίο έχουμε μιλήσει πολλές φορές.

Αυτό το – μη πραγματικό, έχει φυσικά ένα σκοπό. Μας αποδεικνύει ότι σίγουρα δεν είναι στην πρόθεση του Θεού Λόγου, να κάνει το – μη πραγματικό, πραγματικό. Δηλαδή, να του δώσει μια αποστολή, ένα σκοπό. Γιατί μόλις κάποιος επιθυμεί και λαμβάνει τη θέση του δασκάλου, του γνώστη, αμέσως υφίσταται κρυστάλλωση, σκλήρυνση, η οποία, όπως γνωρίζουμε, οφείλει να συντριβεί και συντρίβεται. Δεν υπάρχει λοιπόν, μέχρι σήμερα θεϊκή μαθητεία στο γήινο πεδίο.
Αυτή την άγια συντριβή, ονομάστε την «θάνατο», ο οποίος είναι ο εκτελεστής, κάθε διαλεκτικής δράσης, γεμάτος επεισόδια. Γι’ αυτό πολλά μικρά αστεράκια σήμερα πέφτουν από τον ουρανό, από το γήινο βάθρο τους, γιατί όλος ο πόνος, προκαλείται από το γεγονός ότι ο γήινος δάσκαλος, που τον ονόμασαν και ηγέτη, θέλησε να κρατήσει μέσα στην άγνοιά του, αυτό που στην ουσία δεν είναι πραγματικό. Ελπίζουμε ότι τα καταλαβαίνετε όλα αυτά.

Μπορεί να ρωτήσει κανείς: Τι στόχος μπορεί είναι αυτός, από αυτό το γεννημένο από τη φύση μικρόκοσμο, και από αυτή τη χοϊκή προσωπικότητα, τη γεννημένη από αυτή τη φύση; Πως μπορούν να έρχονται σε εκδήλωση σ’ αυτό το πεδίο της γης;
Μπορείτε να το καταλάβετε καλά αυτό - η γη, ο κόσμος μας, δεν είναι αυτοσκοπός. Η γη είναι ένας πλανήτης, είναι ένα τμήμα ενός πλανητικού συστήματος. Αυτό λοιπόν το ηλιακό σύστημα, ως μεγαλύτερη και υψηλότερη ενότητα, ως τεράστιο μεγάλο και έξοχο πεδίο δημιουργίας, μας δείχνει εδώ το Δρόμο.

Όταν το βλέπουμε ως ενότητα, είναι επίσης μια σφαίρα από ισχυρά ακτινοβόλο παν-περιβάλλον φως, δηλαδή, ένα υψηλότερο πεδίο Ζωής. Μια άλλη Ουράνια Περιοχή, στην οποία κυριαρχεί μια εντελώς άλλη Τάξη Ζωής, μια Τάξη η οποία δεν μπορεί να συγκριθεί με την ανόσια διαλεκτική μας φύση. Εκείνη είναι μια Τάξη Ζώσας Ψυχικής Κατάστασης, όπως την ονομάζουμε.
Και τώρα, το ζήτημα είναι, ότι αυτή η γήινη προσωπικότητα, περιβάλλεται από ένα θνητό γήινο μικρόκοσμο και ποθεί και αγωνίζεται γι’ αυτή την άλλη Τάξη της ανώτερης Ζώης. Όταν αναγνωρίζει κανείς ότι αυτό που ζούμε είναι κάτι – μη πραγματικό, και σε κάποια στιγμή το βλέπει πράγματι ψεύτικο, δεν είναι παράλογο, να ακολουθήσει στην αρχή το πείραμα, ή την προσπάθεια και αυτό το – μη πραγματικό να το κάνει πραγματικό.

Μέχρις ότου δει κανείς το αδύνατο αυτής της προσπάθειας, και εγκαταλείψει τότε αυτή την προσπάθεια, και στραφεί στον κόσμο της Ζώσας Ψυχικής Κατάστασης. Να επιθυμήσει να δει τη γέννηση της δικής του Αθάνατης Ψυχής.
Να εισέλθει κανείς στον κόσμο της Ζώσας Ψυχικής Κατάστασης, δε σημαίνει να μετατοπιστεί σε έναν άλλο πλανήτη, ούτε να φτάσει στο ήλιο, και να λέει ότι γιορτάζει τα ηλιούγεννα, αντί τα Χριστούγεννα, όπως κάνουν μερικοί αδαείς. Σημαίνει να αναληφθεί και να συμμετέχει σ’ ένα πεδίο Ζώης, το οποίο υφίσταται από την Ολότητα του ηλιακού συστήματος.

Αφού η γη είναι ένα τμήμα αυτού του Όλου μεγάλου συστήματος, και ο γήινος μικρόκοσμος προήλθε από τη γη, είναι κατανοητό και φανερό ότι η επιθυμία για γέννηση σ’ αυτό το υψηλότερο, σ’ αυτό το εντελώς Άλλο Πεδίο Ζώης, είναι παρούσα σε κάθε άνθρωπο.
Όταν λοιπόν, αφυπνίζεται αυτή η εγγενής επιθυμία, όταν ενεργοποιείται η επιθυμία για πραγματικό ανθρώπινο Προορισμό, τότε όλοι οι γήινοι δάσκαλοι έχουν περιέλθει σε μεγάλη σιγή. Έτσι αυτή η πορεία διατρέχεται παράλληλα με ένα έντονα μειωμένο ενδιαφέρον, έντονα αλλαγμένο ενδιαφέρον γι’ αυτό το διαλεκτικό πεδίο, το οποίο είναι μόνο το πεδίο της φυσικής γέννησης.

Τι είναι αυτή η νέα συγκινησιακή κατάσταση, αυτός ο νέος προσανατολισμός, η νέα επιθυμία, η νέα ψυχική ποιότητα; Είναι ο αληθινός ο πραγματικός Ψυχικός Προσανατολισμός, όπως καταλαβαίνετε. Έτσι το ενδιαφέρον για το μη πραγματικό μειώνεται ή εξαφανίζεται και αφυπνίζεται το ενδιαφέρον για τον Αληθινό Προσανατολισμό του ανθρώπου.
Αφού η θνητή ψυχή υφίσταται μόνο ως εμψύχωση, που σημαίνει ότι: απλά είναι μόνο μια κινητήρια δύναμη, και κινείται προς μια ορισμένη κατεύθυνση για να επιτύχει ένα ορισμένο σκοπό. Δεν είναι ποτέ η τελική φάση, αλλά η θνητή ψυχή, είναι μια γήινη δύναμη, μια δυνατότητα για να επιτευχθεί αυτή η τελική φάση, ο ορισμένος σκοπός. Πως επιτυγχάνεται αυτός ο σκοπός;

Με μια ορισμένη ποιότητα της νεο-γεννημένης Ψυχής. Αυτή η Ψυχική Κατάσταση, μας θέτει στον Δρόμο, και ο άνθρωπος συναντά για πρώτη φορά στη μικροκοσμική του ύπαρξη, το Μεγαλείο του Πνεύματος, τον σκοπό όλης της εντελώς όμοιας, εκδηλωμένης ζωής, ανεξάρτητα από που, και πως.
Και τότε μόνο, ξεκινά η Ψυχή, για να συναντήσει το Πνεύμα, τότε μόνο βαδίζει για την Αίθουσα του Γάμου. Όταν η κατάσταση της νέας επιθυμίας, δηλαδή η νέα ψυχική κατάσταση, είναι αρκετά ισχυρή, γιατί μέσω αυτής της νέας επιθυμίας, κάτι αλλάζει στην κεφαλή του ανθρώπου. Αυτή η σημαντική αλλαγή συμβαίνει μέσα και έξω από το εγκεφαλικό τμήμα της επίφυσης.

Η επίφυση έχει μια ακτινοβολία, και επίσης έχει και μια γήινη αύρα. Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για ένα μικρόκοσμο στο μικρόκοσμο. Με αυτή τη νέα επιθυμία, τη νέα ψυχική κατάσταση, η αύρα της επίφυσης, αρχίζει να αναπνέει με νέο τρόπο.
Άλλες δυνάμεις, άλλες ακτινοβολίες, ακτινοβολούν σ’ αυτή, και το πρώτο που είναι αναγκαίο τώρα, είναι να πραγματοποιηθεί αυτή η δυνατότητα, αυτές οι νέες ακτινοβολίες να ρίξουν άγκυρα στο φορέα του σώματος, που είναι ήδη κρυσταλοποιημένος, και να φροντίσουν ώστε να επενεργήσουν και να φθάσουν μέχρι το σύστημα της προσωπικότητας και το σύστημα του μακρόκοσμου.

Κατά πρώτο λόγο όπως είδαμε ήδη, είναι αναγκαία να ριχθεί αυτή η άγκυρα με τις νέες ακτινοβολίες στις επτά εγκεφαλικές κοιλότητες. Όποιος λοιπόν λέει ή νομίζει ότι είναι στην Οδό, προς το Άγιο Πνεύμα, οφείλει να αποδείξει κατά πόσον εκπληρώνει αυτή τη θεμελιώδη απαίτηση.
Όταν συμβαίνει αυτό, οι επτά ακτίνες του Άγιου Πνεύματος εισέρχονται στην κεφαλή, για να αντανακλασθούν και να προβληθούν στη καρδιά. Kαι τότε εκδηλώνεται το πρώτο άγγιγμα του Αγίου Πνεύματος, σε ολόκληρο τον νέο γεννημένο γήινο άνθρωπο.

Tότε ο Θεός Λόγος που έχει επισκιάσει ένα Γήινο Εργάτη Του, έχει γεννήσει ένα Τέκνο του Θεού. Τότε αυτό το Τέκνο Θεού, μπορεί να ανέλθει την περιστροφική κλίμακα, σ’ αυτό το Δρόμο προς τα πάνω, και να φθάσει μέχρι την αύρα της επίφυσης και εκεί να ατενίσει το Θαύμα, και να ξεκινήσει και αυτός, να συναντήσει το Πνεύμα. Να βαδίσει προς την Αίθουσα του Γάμου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου