Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Πώς να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε κάτι από το άφατο, απ’ αυτό το τόσο ευσπλαχνικό θαύμα; 
Ούτε και αυτές τις άγιες ημέρες δεν μπορούμε να σταματήσουμε να σκεπτόμαστε ότι η θνητή ψυχή μπορεί να κερδίσει την «αιώνια ζωή». 
Αναπτύσσεται η κατανόηση για τη θυσία του εαυτού, με μια νέα στάση ζωής, και κατανοείται βαθιά η δύναμη της απελευθέρωσης που απορρέει από αυτή τη συνειδητοποίηση. 
Και πολλοί αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι είναι δυνατή μια τέτοια στάση ζωής. Και σ’ αυτή την ένδειξη κρύβονται τεράστιες δυνατότητες, και μια μεγαλειώδης υπόσχεση. Θα γίνει φως, θα υπάρξει θερμότητα και ήχος, σαν ουράνια μουσική, θα υπάρξει συνοχή, ζωή, κίνηση και ευγνωμοσύνη..

Γι’ αυτή την ευγνωμοσύνη του και τη χαρά του μιλάει ο Παύλος. Με τη δραστηριότητά της εν Χριστώ, όποια ομάδα, έστω και λίγοι αναζητητές, αν ζητούν να αναληφθούν στο μαγνητικό πεδίο, στην πληρότητα του Χριστού, αυτοί «γίνονται αληθινά ζώντες».
Αυτό βλέπουμε στην υπέροχη επιστολή προς Εφεσίους (2:1-10) την πλέον πνευματική επιστολή, η όποια απεικονίζει εν συντομία τη διαδικασία που όλοι ποθούμε, της απελευθέρωσης, την οποία εισάγει με τα λόγια: 
«Και εσάς όντας νεκρούς δια τάς παραβάσεις και τάς αμαρτίας ζωοποίησεν».
Η λέξη «παραβάσεις» δε σημαίνει παράπτωμα κατά της ηθικής δικαιοσύνης της κοινωνίας μας, αλλά τονίζει τη θεμελιώδη υπογραφή, των παραβάσεών μας, σε σχέση με τη γνώση της αλήθειας. Μ’ αυτή την έννοια, όλοι φέρνουμε τη σφραγίδα ότι ανήκουμε στην πορεία αυτού του κόσμου: «κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος». Αν δεν ακολουθούμε την αποστολή μας ως φορείς της εικόνας του Θεού, ώστε να φτάσουμε στο «καθ’ ομοίωσιν», συνεπώς δε νικούμε τον κόσμο. Ο κόσμος νικά, και δεν αναπτύσσεται η Φύσις του Θεού μέσα μας.
Έτσι φέρνουμε κηλίδες στην αγάπη μας, και το σημάδι των παιδιών της ανυπακοής, ως αποτέλεσμα κληρονομιάς αφού από το αίμα της γέννησης και του πεπρωμένου μας, δημιουργήθηκε και συνεχίζει να δημιουργείται όλη αυτή η παλιά κληρονομιά. Όλοι είμαστε εκ φύσεως «τέκνα οργής», όχι μόνο με τη μυστική έννοια, αλλά από οποιαδήποτε άλλη άποψη, όσον αφορά την παρούσα μας κατάσταση.
Δεν υπάρχει λόγος να μιλάμε γι’ αυτό συναισθηματικά. Αυτός που το καταλαβαίνει αυτό και μπορεί με τη βαθύτερη έννοια, να το νοιώσει ως Αλήθεια, αισθάνεται να διακατέχεται από υπέροχη ευτυχία. Είναι άφωνος από ευγνωμοσύνη, όταν με τα μάτια της Ψυχής του, βλέπει ότι η φυσική καθοδική οδός του εκφυλισμού και η θεμελιακά άχρηστη και βαριά φορτωμένη του ύπαρξη, μετασχηματίζεται, σε ολική απελευθέρωση, και περαιτέρω σε μια άδολη ανύψωση. Τότε πώς να νιώθει άραγε;
Ναι, μόνο τότε, υπάρχει πραγματική προοπτική ζωής, μόνο τότε ξετυλίγεται ένα μέλλον για τον άνθρωπο, για να δείξει «τον υπερβάλλοντα πλούτο της Χάρης του Χριστού» στις επόμενες ημέρες.
Γιατί αυτός που έχει αναληφθεί στο νέο μαγνητικό Σώμα του Χριστού, αναλαμβάνεται σε μια διαδικασία γένεσης και μετασχηματισμού την οποία όταν την δούμε από την άποψη του χρόνου και του χώρου, τότε καταλαβαίνει κανείς, όλους τους αιώνες. Τότε τα αδέλφια μας αρχίζουν να βαδίζουν, να αναλάβουν το Μεγάλο Ταξίδι, και να ηχήσει το Κάλεσμα για όλους. Και όλοι μαζί, να βαδίσουν «από δύναμη σε δύναμη» μέχρι ότου ανοίξουν για όλους, οι πύλες από το Αμετάθετο Βασίλειο του Πατρός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου