Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

"ΕΔΩΚΕΝ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΝΑ ΓΙΝΩΣΙ ΤΕΚΝΑ ΘΕΟΥ"

«ΟΣΟΙ ΔΕ ΕΔΕΧΘΗΣΑΝ ΑΥΤΟΝ
ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΕΔΩΚΕΝ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΝΑ ΓΙΝΩΣΙ ΤΕΚΝΑ ΘΕΟΥ»
Θα δούμε τώρα αύτη τη νέα κατάσταση συνείδησης, χωρίς την οποία η Πνευματικότητα δεν είναι δυνατόν να βιωθεί. Γιατί θα δείτε, ότι αν παραμένουμε αυτό που είμαστε πάντα, γιορτάζοντας Χριστούγεννα και Πάσχα και μιλώντας μόνο γι’ αυτά τα πολύ γνωστά πράγματα που αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη, δεν προοδεύουμε καθόλου. Αυτή η πρακτική, χρησιμοποιεί ακόμη το Όνομα του Χριστού κακομεταχειρίζοντάς το, και στέκεται ακόμη στη φάση της Παλαιάς Διαθήκης κάτω από νόμο. 
Όταν στέκεται σ’ αυτό τον οίκο της δουλείας, κάτω από τον παλαιό νόμο του Μωυσή, δε μπορεί κανείς να εισέλθει στον οίκο της Αγάπης και της υπηρεσίας του Θεού, στο ναό Του, που βρίσκεται η γνώση της Αλήθειας. Σημαντικό δεν είναι να λέτε, εισήλθαμε στη Χάρη του Χριστού. Σημαντικό είναι αυτό που κάνετε. Σημαντική είναι η δράση, να γνωρίσετε αυτή τη Νέα Κατάσταση Ζωής. Αλλά μπορείτε, να πείτε αντίο στη ζωή κάτω από το νόμο, μόνο όταν στρέφεστε σ’ αυτή τη γνώση της Αλήθειας.
Μόνο χάρη σ’ αυτή τη δραστηριότητα του Χριστού, μπορεί κανείς να δει το παλαιό και το νέο, την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Αυτές οι «δυο διαθήκες» αλληλεπιδρούν με τέτοιο τρόπο, ώστε η Καινούργια Διαθήκη να κατευθύνει την Παλαιά Διαθήκη.
Ο παλαιός κόσμος ήταν ο κόσμος της οργής, «το μάτι αντί ματιού, και το δόντι αντί δοντιού». Και γι’ αυτό ακριβώς ήλθε ο Χριστός, για να προστατεύσει όλους αυτούς που μένουν ακόμη και σήμερα κάτω από τον εκδικητικό και εγωκεντρικό νόμο της οργής. Ήλθε να προστατεύει όλους αυτούς τους ανθρώπους από τους εαυτούς τους.
Έχει κάνει λοιπόν ο Χριστός μια “κατάσχεση” όλο αυτόν τον παλαιό εκδικητικό κόσμο, και σύμφωνα με τη σημερινή κατανόηση, ο εγκλεισμός ενός προσώπου σε φυλακή δε νοείται τόσο σαν τιμωρία, αλλά περισσότερο σαν μέσο προστασίας του υπόψη προσώπου από τον εαυτό του, και όσο γίνεται τη μόρφωσή του. Και αυτό θα ήταν άριστο αν πράγματι ήταν δυνατό στην πράξη. Έχετε δει πόσοι και πόσοι μορφώθηκαν τις ώρες που ήταν έγκλειστοι σε μια φυλακή..
Αλλά δεν προστατεύει μόνο αυτόν τον εγωκεντρικό κόσμο από τον εαυτό του ο Χριστός, αλλά όταν απλώνει μέσα στο νου των ταπεινωμένων αυτών έγκλειστων ανθρώπων τη γνώση της Αλήθειας Του, συγχρόνως τους εμποδίζει να δηλητηριάσουν εκτεταμένα την Όλη Αποκάλυψη του Λόγου. 

Γι’ αυτό αν αφήσουμε πίσω μας τον παλαιό νόμο, τότε βλέπουμε και διαβάζουμε ότι: «Όσοι δέχθηκαν τον Χριστόν, μόνο σ’ αυτούς έδωκε τη εξουσία να γίνουν τέκνα Θεού». Αλλά πως Τον δέχθηκαν; Πέταξαν συνειδητά από τη ζωή τους το «εγώ» και βάδισαν Μαζί Του, χωρίς εγωκεντρισμό. Διότι διαφορετικά, όλοι οι άλλοι, με το παλαιό εγωκεντρικό φρόνημα, μόνο φαινομενικά συνέλαβαν την θρησκευτικότητα, η οποία οφείλει να μεταστραφεί σε Πνευματικότητα.
Όλοι αυτοί που προφανώς παραμένουν κάτω από τον παλαιό νόμο, είναι επόμενο να βαδίσουν τους δρόμους που θεσπίζονται από το νόμο, γιατί ο νόμος απαιτεί υπακοή. Αλίμονο όμως, αν δεν υπάρχει συνείδηση των νέων δυνατοτήτων μέσα στον άνθρωπο, τότε ζει εντελώς από τον παλαιό νόμο. 

Ενώ οι νέοι άνθρωποι που βαδίζουν να συναντήσουν τη γνώση της Αλήθειας, θα εισέλθουν σε ανανέωση, διότι η υπακοή στο Χριστό, έγινε γι' αυτούς κατάσταση ζωής. Διότι βρίσκονται σε τέλεια Αρμονία με το Πνεύμα, και αυτό τους βοηθά να ζουν στο ζωντανό παρόν.
Από πότε ζουν στο παρόν; Από τώρα, αφού ασκούν τις απελευθερωμένες δυνάμεις και δυνατότητες, λόγο της ειλικρινούς παράδοσής τους. Αυτοί βαδίζουν έξω από τον οίκο της δουλείας, βαδίζουν στις Άγιες Αίθουσες, και βρίσκονται εκεί με όλους αυτούς, που βιώνουν την Τέλεια Θεία Αγάπη, της Χάρης και της Αδελφοσύνης. Γιατί:
Μια Κατάσταση Συνείδησης, Είναι Κατάσταση Ζωής !!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου