Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

ΜΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ !!!
Μην ακολουθείς θρησκεία που υπνωτίζει τις μάζες...
Ακολούθησε Χριστό και Πίστη που σε αναγεννά από τις στάχτες!
Δεν γονατίζει η ανθρωπότητα, επειδή μαθαίνει την Αλήθεια..
Είναι πιο σύνθετη η Αλήθεια απ' ότι κατανόησε ο άνθρωπος..
Τη Νηστεία των χειλέων και της διανοίας θέλει ο Χριστός!
Αυτή η Θεϊκή Κληρονομιά σημαίνει, Συμπόνια και Ενότητα!!!
Εδώ, άλλοι είναι του Απολλώ, άλλοι του Κηφά, και άλλοι του Χριστού...
"Διαμοιράστηκε μήπως ο Χριστός;
Μα, τα πρόβατα της Εκκλησίας Του Χριστού, Πάντα Δικά Του ήταν!
Όλοι τώρα επιστρέφουν!...Ώστε να γίνουμε "Μια Ποίμνη! Ένας Ποιμήν!"
"Μη Φοβού Μικρόν Ποίμνιον"...
"Αρετές, Αξίες, Ιδανικά, Ελευθερία, Φιλαλήθεια, Αλληλεγγύη, Ανθρωπισμός"
αυτή είναι η δική μας Λειτουργική Κοινωνία! Και φτάνουμε στην Εξέλιξη!
Η Βασιλεία της Σοφίας του Θεού εξελίσσεται μέσα μας..
Δεν είναι μόνο Ελληνική, είναι Παγκόσμια !
Το Ενωτικό Πνεύμα του Χριστού εκ ζητούμε..
Την κατηφόρα δεν τη δημιούργησαν άλλοι.. !Εμείς τη δημιουργήσαμε..!
Όταν η Αγάπη μας πάγωσε..! "Όταν η Αγάπη των πολλών μπήκε στην ψύξη..
"Δεν μάθαμε να καλύπτουμε το λάθος του άλλου ανθρώπου..Όποιος κι αν είναι..
Έχει ανάγκη Αναγέννησης ..Αυτό ας λέμε...
Την κατηφόρα τη δημιούργησε η έλλειψη της Απειρο-Τέλειας Θείας Αγάπης Του!
Σ' αυτήν την Θεία Αγάπη Του Επιστρέφουμε...
Επιστρέφουμε στην "Πρώτη μας Αγάπη" Όσοι θέλουμε να γιατρευτούμε...

Δείτε κι αυτό αδέλφια και φίλοι μου, είναι ανάγκη !!!
Επιτέλους, οι άνθρωποι είδαν ότι τα «εγώ» τους γιγαντώθηκαν μέσα τους και αποφάσισαν να κάνουν κάτι. Προσκολλήθηκαν λοιπόν, σε άλλους ανθρώπους, για να βοηθηθούν, να μάθουν πως να πολεμούν αυτά τα μικρά τους γήινα «εγώ» που απλώθηκαν μέσα τους, απόκτησαν επιθυμίες κι αυτές έγιναν συνήθειες.
Οι συνήθειες αναπτύχθηκαν τόσο, που σταμάτησε να αναπτύσσεται η μικρή γήινη-ψυχή τους.. Γνώρισε λοιπόν, η ψυχή το ληθαργικό της ύπνο, από τον οποίο δεν ξυπνά ακόμα κι αν ηχούν κανονιές. Σταμάτησε λοιπόν να αναπτύσσεται η γήινη ψυχή τους, η οποία είχε προορισμό να γίνει Θεϊκή, διότι άρχισαν οι συνήθειες να δρουν ανεξέλεγκτα, και να κάμουν το κακό ανυπολόγιστο..
Την Θεϊκή Ψυχή δεν μπορεί να την αντικρίσει άνθρωπος, όσο κι αν αγωνιστεί. Αυτό δεν θα το κατορθώσει ποτέ, διότι διέπεται από ένα Πνευματικό Νόμο τον οποίο μέσα στον ληθαργικό του ύπνο, ο άνθρωπος τον αγνοεί. Κι έτσι καθημερινά χάνει την καθαρή Θεϊκή του Ενέργεια, διότι τα μικρά πονηρά του «εγώ» την κλέβουν !!!
Πως θα δει ο άνθρωπος το ξύπνημα της Θεϊκής του Ψυχής; Πως θα την εγείρει από το ληθαργικό της ύπνο; Εδώ βρίσκεται αυτός ο μεγάλος συμπαντικός Νόμος το Μεγάλο Θεϊκό Μυστικό, και όλοι όσοι δεν το γνώρισαν, σήμερα μπορούν να το γνωρίσουν !!!
Ίσως να μην σας ικανοποιούν πλέον οι συμβατικές απαντήσεις, ίσως να νιώθετε ότι σας ωθεί μια βαθιά εσωτερική ανάγκη, να δείτε αυτό το «κάτι» που σας λείπει, αυτό το «κάτι» απροσδιόριστο. Ίσως δίνετε όνομα σ’ αυτό το κάτι, ζητάτε να μάθετε να αγαπάτε τους συνανθρώπους σας, να γίνετε μια Πηγή Θεραπείας για τον κόσμο να βρείτε την εσωτερική ειρήνη – την απόλυτη ευτυχία.
Ξέρετε ότι αυτό το «κάτι» υπάρχει, αποδέχεστε τη ζωή, μερικές φορές νιώθετε ότι πλησιάζετε στο στόχο σας, αλλά και πάλι σας ξεφεύγει μέσα από τα χέρια. Αυτή η εσωτερική πηγή της Σοφίας υπάρχει βαθιά μέσα σας, ήδη το γνωρίζετε ή προς το παρόν το έχετε ίσως ξεχάσει.
Θέλετε να ξυπνήσει αυτή η εσωτερική Πηγή της Σοφίας, να μάθετε να την ακούτε, να την ακολουθείτε και ο Δρόμος μετά το ξύπνημά σας, να ανοίξει διάπλατα. Τότε θα έχετε γίνει μια Πηγή Ζωντανού Ύδατος και “τα ζώντα ύδατα, θα τρέχουν από την κοιλια σας”, προς όφελος των άλλων.
Από πού ξεκινά αυτή η δίψα γι’ αυτό το Απόλυτο, και γιατί παραμένει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό σε κατάσταση ύπνου;
Ξεκινά από την κοιμισμένη μας καρδιά. Η καρδιά μας – υπόκειται σε μια σειρά Νόμων, ενώ η Θεϊκή μας ύπαρξη, σε μια άλλη σειρά Νόμων. Είμαστε όλοι το προϊόν αυτής της φύσης, είμαστε υποκείμενοι στους νόμους αυτού του χώρου και του χρόνου, και αυτή είναι η αιτία που εμείς από μόνοι μας, δεν μπορούμε να πετύχουμε ποτέ οτιδήποτε Απόλυτο.
Δεν μπορούμε να πετύχουμε οτιδήποτε που να διαρκεί, γιατί πάντοτε θα υπόκεινται αυτά τα σώματά μας στην εγκοσμιότητα, και στο πεπερασμένο.. Αυτή είναι μια αρχή. Όμως θα ξετυλιχθει όλο αυτό το νήμα, φίλοι μου, ώστε να δούμε πως ξεκινά η όλη ιστορία..
Ο άνθρωπος ενθουσιάζεται όταν ακούει ότι μπορεί όλη ανθρωπότητα να εξελιχθεί και μάλιστα ξεκινά μ’ αυτόν τον ανεξέλεγκτο ζήλο, και αποφασίζει να παλέψει κιόλας για την εξελικτική του πορεία. Βγαίνει μπροστά και σηκώνει τα μανίκια, να αγωνισθεί να καθαρίσει στις αποθήκες του, και να πράξει πάλι όπως παλιά, με το “συν Αθηνά και χείρα κίνει”:
Δηλαδή, δε φτάνει να επικαλείσαι τη βοήθεια από τα Θεία ή την τύχη, όπως λέει ο κόσμος, αλλά οφείλεις να καταβάλεις και τις απαιτούμενες προσπάθειες. Εδώ όμως, αν ονομάσουμε Πνευματικό αυτό το Δρόμο, όλα είναι διαφορετικά...
Εδώ όλοι, έχουν χρέος «να ελαττώνονται και ο Άλλος να αυξάνεται μέσα τους». Ίσως το συναντήσατε αυτό στην Γραφή σας, οι πιστοί και αναγεννημένοι, ίσως πολλοί να εμβαθύνατε. Αλλά συνάντησα πιστούς αναγεννημένους ανθρώπους, που περπάτησαν με τον Κύριο τριάντα ολόκληρα χρόνια και αυτοί είπαν: “Είναι ζωντανό το “εγώ” μου, για να υπηρετεί τον Κύριο”...
Όμως με το ζωντανό αυτό «εγώ» σου, ο Κύριος, δεν σε χρειάζεται, δεν είναι αυτό το Θέλημά Του. Ίσως είναι δύσκολο να το συλλάβει, δύσκολο να το αντιληφθεί κανείς. Αλλά ο Θεός, δεν θέλει να Τον υπηρετήσει έτσι ο άνθρωπος.
Εδώ ομολογείς ότι δεν κατάλαβες, ότι όταν κρατάς έστω και ένα ζωντανό «εγώ» μέσα σου, δεν αγωνίζεσαι να Τον Eυαρεστήσεις!
Τρέχεις μεν να βοηθήσεις τα μικρότερα αδέλφια σου, τα οποία μόνο κακό μπορείς να τα κάμεις, αφού δεν παραδόθηκες και δεν πέθανε ο παλιός άνθρωπος, και δεν γνώρισες, πως γεννιέται μέσα σου η Θεϊκή Ψυχή. Με άλλα λόγια: "Δεν ελαττώθηκες εσύ, για να αυξηθεί ο Άλλος μέσα σου" !!!
Άλλοι είπαν: “Μα είμαι μια προσωπικότητα, έχω αυτό τον χαρακτήρα, δεν μπορώ να αλλάξω”. Όμως ο Δρόμος αυτός, απαιτεί την αλλαγή. Λίγο-λίγο η παλιά προσωπικότητα και ο παλιός χαρακτήρας, θα αρχίσει να φθίνει συνειδητά. Θα θέλουμε να τα εγκαταλείπουμε σιγά-σιγά. Αδιάφορο λοιπόν, τι ήσουν σ’ αυτή την θνητή ζωή σου, βασιλιάς, επιστήμονας ή αγράμματος τσομπάνης.
Μάλιστα το να είναι μια ψυχή απλή, ακόμα και αγράμματη, εδώ σ’ αυτό το Δρόμο είναι προσόν. Αυτούς τους απλούς ανθρώπους συναναστρέφονταν και τότε, ο Βασιλιάς της Ειρήνης, ο Πατέρας του Μέλλοντος Αιώνος. Εδώ όλοι βαδίζουν για την εκκένωση της παλιάς προσωπικότητας και για το άδειασμα του παλιού θνητού χαρακτήρα του ανθρώπου. Μόνο αυτός ο Δρόμος είναι το Άγιο Θέλημά Του!
Σήμερα όλοι θέλουν να συνδεθούν με το Πνεύμα του Μοναδικού, του Ζωντανού, και αυτή η Επιθυμία Του, δηλαδή η σύνδεση με το Πνεύμα, έχει τεθεί στη διάθεση όλων των ψυχών, σαν επιβράβευση, και τώρα πολλές ψυχές διψούν γι αυτή την Ένωση!
Και υπάρχουν έτοιμες ψυχές που γνωρίζουν τον σκοπό για τον οποίο έχουν δημιουργηθεί. Να φθάσουν στο θάνατο αυτών των πολλών « εγώ», αυτό ποθούν, και αστραπιαία να γεννηθεί η Θεϊκή Ψυχή τους.
Μ’ αυτό θα ασχοληθούμε από τώρα και στο εξής. Μην μου γράφετε ότι σας αρέσουν, ή δεν σας αρέσουν όλα αυτά, μέχρι να τα βιώσετε έμπρακτα στη ζωή σας. Ευχαριστώ όλους αυτούς που μπόρεσαν να διαβάσουν, ό,τι με τη Χάρη Του εμπειρικά βίωσα, όσο κι αν είναι για πολλούς πρωτόγνωρα. Με πολύ μεγάλη απλότητα, θα προσπαθήσω να μεταφέρω όλα αυτά, σ’ αυτή την γραπτή μας επικοινωνία.
Ο Κόσμος του Φωτός
Έστω κι αν μόνο ένας άνθρωπος εξακολουθεί να υπάρχει, που θα ποθεί να βρει αυτά τα αναγκαία εφόδια, για την επιστροφή του στον «Κόσμο του Φωτός», δεν μας επιτρέπεται να σιωπήσουμε. Ο κόσμος του συνεχόμενου Φωτός υπάρχει, και ακόμα κι αν μπορούσαν όλοι να τον δουν από κοντά θα παραμείνει ακατάλυτος, αόρατος και ολοκληρωτικά κρυμμένος από τον κόσμο που δεν έχει ακόμη ετοιμαστεί.
Ο Αληθινός, ο Ουράνιος, Θεϊκός Εαυτός, μπορεί να αναπτυχθεί, και ταυτόχρονα ο εαυτός της πλάνης ο εγώ-κεντρικός εαυτός – να αρχίσει να εξαγνίζεται έως ότου σιωπήσει, αυτός ο συνδυασμός με το Πνεύμα, τίθεται στη διάθεση όλων των ψυχών.
Το πρώτο που θα δούμε τώρα αμέσως, είναι τα δύο συστήματα νόμων που υπάρχουν. Οι δύο φυσικές τάξεις ύπαρξης. Τη δική μας φυσική τάξη, αυτό τον κόσμο που μας περιβάλλει τον γνωρίζουμε όλοι. Επίσης γνωρίζουμε όλοι την εναλλαγή των αντιθέτων, ως θεμελιακή ουσία του κόσμου μας. Τι κι αν ποθούμε απόλυτες αξίες, παντοτινές, και παραβλέπουμε αυτό το αναπόφευκτο γεγονός, ότι εδώ στη Γη, είναι αδύνατη η παντοτινή Ειρήνη, Αγάπη, Αλήθεια;
Κι όμως, θα αρκούσε μόνο η λογική για να μας πείσει ότι όλα όσα έρχονται σε ύπαρξη, κάποια μέρα θα εξαφανιστούν, ότι είναι παροδικά, προσωρινά, και ποτέ απόλυτα. Τίποτε δεν θα διαρκέσει. Εδώ η αλλαγή και ο θάνατος, είναι δυο Νόμοι που βασίστηκε αυτός ο κόσμος. Κι όμως εξακολουθούμε να ποθούμε την τέλεια Ζωή.
Πως μας ήρθε αυτή η έννοια για το απόλυτο και το τέλειο; Από πού ήρθε; Από τον κόσμο που βλέπουμε γύρω μας; Από αυτό τον κόσμο που συνεχώς όλα αλλάζουν; Από αυτό τον κόσμο που τον χαρακτηρίζει η εναλλαγή των αντιθέτων;
Αλλά υπάρχει και το Απόλυτο Σταθερό Βασίλειο, σ’ αυτό δεν υφίσταται δυισμός ή ταλάντευση ανάμεσα στα αντίθετα, εκεί υπάρχει μόνο μια αιώνια ανάπτυξη και εξέλιξη από δόξα σε δόξα, από δύναμη σε δύναμη, και υπάρχουν αιώνιες αξίες, η απόλυτη αλήθεια, ελευθερία, αγάπη, τις οποίες ποθούμε αλλά αυτές δεν υπάρχουν στον κόσμο τον οποίο ανήκουμε.
Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο, είναι κάτι που ρέει σε μια ορισμένη κατεύθυνση ένα ρεύμα ποταμού που ρέει σε με κεκτημένη ταχύτητα και προορισμό. Αυτό το αποκαλούμε θεϊκό Σχέδιο. Και όλοι είμαστε ελεύθεροι να κινούμαστε μέσα και έξω από το ρεύμα του ποταμού αυτού, σύμφωνα με τη θέληση μας και ν’ αποκομίζουμε καθ’ οδόν εμπειρίες.
Αλλά αν κάποιοι από μας σ’ αυτόν τον πλανήτη επιθυμήσουν να διατηρηθούν μονίμως σε κατάσταση δυσαρμονίας, αντίθετοι με την ιδέα, με το ρεύμα του Θεϊκού Ποταμού, τι συμβαίνει τότε; Δηλαδή, κάποιοι εξαιρούνται, κρατιούνται από μια συγκεκριμένη όψη τους και την μονιμοποιούν και αντί να επιτρέψουν τη ροή του Θεϊκού Ποταμού, αυτοί κρυσταλλοποιούνται και η κρυστάλλωση αυτή ομοιάζει σαν μια βαριά πέτρα στο νερό.
Και επειδή κρυσταλλώνεται και βαραίνει δεν μπορεί πλέον να βιώσει τα βοηθητικά αποτελέσματα από τα ρεύματα του ποταμού. Το νερό θέλει να την μεταφέρει μαζί του, αλλά η πέτρα βιώνει την ροή του ποταμού σαν κύματα που την χτυπούν. .
Έτσι απλά απεικονίζονται οι δύο αυτές φυσικές τάξεις:
  1. Στη Θεϊκή Τάξη βιώνουμε τα αποτελέσματα των αναπτυσσόμενων αρωγών δυνάμεων, βρισκόμενοι μέσα στο Θεϊκό Ρεύμα, και,
  2. στον φυσικό κόσμο τον οποίο γνωρίζουμε, βιώνονται επίσης διορθωτικά αποτελέσματα, έτσι ώστε να μην επιτρέπεται σε τίποτε να παραμείνει αιώνια, αλλά να αναγκάζεται να επιστρέφει στο σημείο εκκίνησής του.
Τώρα, μπορείτε να δείτε πως το δημιούργημα, όταν υπόκειται στο διορθωτικό σύστημα νόμων, απομονώνεται στην ουσία από τον θεϊκό κόσμο και μένει απομονωμένο από τη φυσική τάξη στην οποία ανήκε μέχρι να αποφασίσει να επιστρέψει στο Θεϊκό Σχέδιο.
Γι’ αυτό έχουν ατροφήσει όλες οι ικανότητες που μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε όταν βρισκόμασταν στον νόμο του θεϊκού συστήματος. Και που έπεσαν αυτές οι ικανότητες; Σε μια κατάσταση νάρκης, μέσα στην οποία δεν μπορούν να πεθάνουν, αφού είναι αιώνιες, αλλά παραμένουν σ’ αυτή τη ληθαργική κατάσταση, αδρανείς, κοιμισμένες.
Σπίθες από τη θεϊκή ανθρωπότητα όλοι εμείς, αλλά για να επανέλθουμε ξανά στη θεϊκή Ζωή, μόνο Ουρανια Θέληση και Συνείδηση απαιτούνται. Αλλά στην κατάσταση του ύπνου, δεν κατέχουμε αυτές τις ιδιότητες πια. Από που θα αντλήσουμε αυτή τη Θέληση και τη Συνείδηση;
Πρώτα ας καταλάβουμε, ότι εμείς τα θνητά όντα, δεν είμαστε Θεϊκό δημιούργημα, αλλά φέρουμε μέσα μας μια Θεϊκή Σπίθα, που είναι σε λήθαργο.
Γι’ αυτό μας έφτασε η Θεϊκή Χάρη, για να την επικαλεσθούμε να μας δοθεί αυτή η Χάρη και η Δύναμη, η οποία θα επιτρέψει την κοιμισμένη θεϊκή Σπίθα, να ζήσει ξανά, να επιστρέψουμε από την έρημο, στο Θεϊκό Κόσμο, στο πραγματικό μας Σπίτι, στον Οίκο του Πατρός.
Γι’ αυτό βιώνουμε αυτή τη νοσταλγία για το Απόλυτο, για την Αλήθεια, για την Αγάπη. Αλλά η νοσταλγία δεν πηγάζει από μας, αλλά από τη Σπίθα που φέρουμε στην Καρδιά μας, για το χαμένο Οίκο μας, την Θεϊκή τάξη ύπαρξης, που κάποτε γνωρίζαμε και στην οποία κατοικούσαμε.
Αυτή η νοσταλγία για πολλούς έχει γίνει δίψα και πείνα που μας κατατρώει. Αυτό σας κάνει να διαβάζετε αυτές τις γραμμές, γιατί η Πριγκίπισσα Ψυχή, δεν ξύπνησε ακόμη, αλλά σαλεύει μες τον ύπνο της, σημάδι ότι υπάρχει ζωή! Και όπου υπάρχει ζωή υπάρχει ελπίδα.
«Aς γίνει το Θέλημά Σου»
Στη ζωή μας συγκεντρώνουμε πολλές εμπειρίες και παρόλα αυτά, η θεϊκή Σπίθα του Πνεύματος που κοιμάται στην Καρδιά, παραμένει ναρκωμένη σαν τον σπόρο, και επίσης σαν το σπόρο περιέχει ολόκληρο το σχέδιό του της εξέλιξης. Γιατί δεν ξυπνά, αυτή η σπίθα, τι περιμένει; Περιμένει να την αγγίξουν οι θεϊκές ακτίνες και σταδιακά να βλαστήσει για να επανέλθει ο άνθρωπος στην πρώτη θεϊκή του κατάσταση. Πως όμως ο θεϊκός ήλιος Χριστός θα φτάσει στην Σπίθα της Καρδίας;
Εδώ, επιτέλους, γεννιέται μέσα μας, η Κατανόηση ότι η λύπη της ψυχής μας δεν πρόκειται να ανακουφιστεί, ότι κι αν βρούμε σ’ αυτό τον κόσμο. Γι’ αυτό αυτοί που πάλεψαν με τη δίκη τους δύναμη, να σβήσουν τα «εγώ» τους ή να πετύχουν οτιδήποτε, έρχεται μια στιγμή που επιτέλους με τα χέρια ανοιχτά και άδεια, στέκονται μπροστά στο Άγνωστο και λένε: «Άλλος θα με Ελευθερώσει !!!»
Και αρχίζουν να ελπίζουν, να περιμένουν, αλλά τώρα δεν προσδοκούν το παραμικρό από τον παλιό εγωκεντρικό εαυτό τους, και τον κόσμο του. Ένα πράγμα κατάλαβαν – κυρίως μέσω του πόνου, ή και μερικές φορές μέσω έντονης χαράς, ότι η συνείδησή τους και οι επιθυμίες τους, σταδιακά εξαγνίστηκαν.
Αισθάνονται λοιπόν, ότι αυτό το «κάτι» τους ειδοποιεί ότι θα λάβουν βοήθεια, μέσω της ειλικρίνειας και του πόθου της ψυχής, για τελειότητα, αγάπη, καλοσύνη, κι όλα αυτά, δεν πηγάζουν από την εγωκεντρική συνείδηση, αλλά από αυτή τη Σπίθα που δυναμώνει στην Καρδιά.
Και έρχεται μια στιγμή, που η Καρδιά στέλνει προς τα έξω δυνατή μια κραυγή, και από την ειλικρινή άγια επιθυμία, νοσταλγία, και δίψα της, βλέπει απορημένη τον εγωκεντρικό εαυτό σιωπηλό, και σ’ αυτή τη σιωπή, ακούγονται αυτές οι λιγοστές λέξεις: «Ας γίνει το Θέλημά Σου» και όλα τότε, θα είναι δυνατά...
Όταν έχοντας εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες που νομίζαμε ότι είχαμε, σταματάμε τις προσπάθειες και «παραδινόμαστε στον Άλλο, που αρχίζει να αυξάνει μέσα μας», κι εμείς αρχίζουμε να βλέπουμε την ελάττωσή μας, είναι σαν να εμφανίζεται μπροστά μας μια Πύλη, εκεί που ένας βράχος μας έκλεινε το πέρασμα.
Κι έτσι, ο δρόμος προς τα μπρος, των αναγεννημένων αδελφών μας ανοίγει ξανά. «Εδώ έπεσαν οι δυνατοί».. μη γνωρίζοντας όλη τη διαδικασία, έσβησαν το Πνεύμα, που αγωνίζονταν να εργαστεί εντός τους. Πως έγινε αυτό; Μας έλειπε όλους, ένα μεγάλο κομμάτι της Αλήθειας.
Αυτή η Σπίθα στην Καρδιά για να δυναμώσει, έχει ανάγκη να τραφεί, και η ποιότητα της τροφής που απορροφάται και αφομοιώνεται εξαρτάται από τις σκέψεις, τις επιθυμίες, από τις συνθήκες που δημιουργεί η «κεκαυτηριασμένη συνείδησή μας», η οποία προσελκύει ότι είναι σε αρμονία με αυτή, και αποκλείει ότι δεν είναι...
Θελήσατε λοιπόν, να παραδοθείτε, να κατεβείτε από το κεφάλι, και τις σκέψεις του, και να αντικρίσετε τη Σπίθα της Καρδιάς σας, που εξαιτίας της αγνότητας και του άγιου πόθου σας, η Φλόγα στην Καρδιά, δυναμώνει μέσα σας. Μπορείτε λοιπόν τώρα, να δείτε, πως από την Καρδιά σας, ξεκινά η “Πηγή του Ζωντανού Ύδατος”.
Καταλαβαίνετε τώρα, ότι όσο λιγότερο εγω-κεντρικοί γινόμαστε, τόσο πιο πολύ δυναμώνει η Σπίθα της Καρδιάς, και αρχίζει τότε το σημείο αυτό της Καρδιάς, να προσελκύει, να μεταβολίζει, και να εκπέμπει, καθώς ακτινοβολεί, τις πρώτες Θεϊκές ενέργειες, οι οποίες, μπορούν να βοηθήσουν όλους όσοι τις έχουν ανάγκη.
Και με τη βοήθεια αυτών των θεϊκών ενεργειών, η καρδιά ανοίγει και αναπτύσσει όλο και περισσότερες ικανότητες. Σιγά- σιγά αρχίζει να κτίζει η αναγεννημένη καρδιά, τη νέα της μορφή, από αγνές πνευματικές και νοητικές ουσίες. Είναι άπειρες οι Ουσίες του Πνεύματος. Και με τη νέα αυτή αφομοίωση, αρχίζει να μορφώνεται μέσα μας η βάση, με την οποία κατανικάμε το θάνατο!
Αυτή είναι η έναρξη της διαδικασίας. Ελάτε, θα κάνουμε την αρχή, και όλα τα άλλα θα επακολουθήσουν. Το Άγιο Πνεύμα φτάνει σ’ αυτούς που πραγματικά διψούν γι’ αυτό. Την αρχή την καταλάβαμε όλοι. Θα παραδώσουμε ολόκληρο τον εαυτό μας στον Σπινθήρα που βρίσκεται στην Καρδιά μας, κάνοντας την ευχή: «Το Θέλημά Σου ας γίνει», θα ενωθούμε με τα αδέλφια μας, και θα αρχίσει το Ταξίδι της Ένωσης με το Θείο.
Τι σημαίνει να παραδώσουμε ολόκληρο τον εαυτό μας, στην Σπίθα που βρίσκεται στην Καρδιά; Είδαμε ότι η Δύναμη του Χριστού μαζί με τη Χάρη Του που απελευθερώνει συνεργάζονται για να φέρουν σε πέρας την κατεδάφιση του παλαιού, και το χτίσιμο του Νέου.
Παλιό και Νέο; Το παλιό είναι ο εγωκεντρικός εαυτός, και όλες οι συνέπειες που γνωρίσαμε απ’ αυτόν. Αλλά όταν καταλάβουμε την αυτό-παράδοση, τότε μπορεί να εγκατασταθεί μια κάθετη σύνδεση από τη γη μέχρι τον Ουρανό. Αυτή η Ένωση αποτελεί τότε τη Θεϊκή ενέργεια, που ρέει μέσα μας, και απλώνεται κατόπιν οριζόντια πάνω σ’ Ολόκληρο τον Κόσμο.
Αυτό δείτε το, ως το Σταυρό της Ανάστασης, που μας ενώνει από τη μια με τη Θεϊκή μας φύση, και από την άλλη, με όλα τα αδέλφια μας, όπου και αν βρίσκονται. Μην πείτε όμως, ότι αυτή η Άγια επιθυμία, βρίσκεται πολύ μακριά από σας. Το θέμα είναι να μην αφήσετε τη Φλόγα της Καρδιάς να σβήσει. Όπως κάποιος που ήταν ερωτευμένος και ολόκληρη η καρδιά του είχε απορροφηθεί και εξυψωθεί από αυτή την αγάπη...
Δεν επιθυμεί πλέον τον πόλεμο, αλλά όλη η προσοχή του, είναι εστιασμένη σ’ αυτό το ξεχείλισμα, που απορρέει από την Καρδιά, και τότε, παρατηρείτε τον συνδετικό κρίκο. Μια Ένωση συμβαίνει στο κέντρο της ύπαρξης, ένας ισχυρός Πνευματικός δεσμός δημιουργείται μ’ αυτή τη Φλόγα, που άναψε και θεμελιώθηκε στη βάση της ψυχικής Aναγέννησης. Αν και έχουμε πολύ δρόμο ακόμη να διανύσουμε, ωστόσο τώρα, «ο πέλεκυς έχει τεθεί στη ρίζα του δέντρου».
Όταν ύψιστη προτεραιότητα είναι να αφιερωθούμε με όλη τη σκέψη, το λόγο, την πράξη, και με ολόκληρο τον εαυτό μας, και την λαχτάρα μας στην Καρδιά, και στο Άγιο έργο που επιτελείται εκεί, ο Σκοπός είναι να αναζωπυρωθεί το Πυρ του Πνεύματος, που η Χάρις μας προμήθευσε...
Είναι αναπόφευκτο λοιπόν, να χαλαρώσει η κυριαρχία του εγωκεντρικού εαυτού. Αυτή η Αγάπη θα ανοίξει το βήμα μας, σ’ αυτή την Οδό. Και αυτή είναι μόνο η αρχή. Θα επακολουθήσουν πολλά βήματα. Καταλαβαίνετε λοιπόν τώρα, ότι αυτός είναι ο λόγος που στη Βίβλο λέγεται ότι:
«Μόνο η Αγάπη μπορεί να μας Ελευθερώσει ...»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου