Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

«…ἐν αὐτῷ γάρ ζῶμεν ... ...καί κινούμεθα ...καί ἐσμέν…»

Άνθρωπε 
…σήμερα φιλοξενείσαι στη γη, σ’ ένα κόσμο ο οποίος είναι η έκφραση της Θείας Βουλήσεως. Ένας άπειρος χώρος και απέραντος, που βρίσκεται σε απέραντη κίνηση και δράση μέσα στο χώρο και το χρόνο. Μόνο ο άνθρωπος της γης, έχει το αποκλειστικό προνόμιο της δημιουργίας. Μπορεί να δημιουργεί αφού είναι ο μόνος που είναι προικισμένος με νόηση. Ότι δημιουργεί ο άνθρωπος είναι μια σύνθεση από τις υποκειμενικές προβολές του νου. Και αυτές τις προβολές ο άνθρωπος, τις εξέλαβε και τις εκλαμβάνει, σαν το μοναδικό πραγματικό κόσμο.
Όμως ο κόσμος αυτός στην ουσία του, που δημιουργήθηκε από την ανθρώπινη νόηση, είναι επιφαινόμενος. Άλλος είναι ο Πραγματικός, ο Ουράνιος, ο Θεϊκός Κόσμος, και βρίσκεται έξω από τις κεραίες συλλήψεως, που δόθηκαν στον συνηθισμένο άνθρωπο. Έτσι, στην πορεία του μέσα στο χρόνο ο άνθρωπος κλείστηκε σ’ ένα δικό του κόσμο, ώστε να τον θεωρεί ως τη μόνη αντικειμενική πραγματικότητα.
Νομίζει, ότι αυτός είναι ο μόνος πραγματικός κόσμος, που υπάρχει, και αυτός ο φαινομενικός κόσμος, καθ υπέταξε το φαινόμενο της ζωής. Και ακόμα, διαφεύγει, ότι μέχρι σήμερα, η επιστήμη δεν έχει μελετήσει τίποτα, πέραν από τον τρόπο, που η ανθρώπινη συνείδηση προβάλλεται στον υλικό κόσμο.
Ο συνηθισμένος άνθρωπος, όχι μόνο δεν μπορεί να συλλάβει την ύπαρξη του Ουράνιου Κόσμου, της Μεγάλης αυτής Πραγματικότητας, αλλά βρίσκεται και σε πλήρη αδυναμία, να επέμβει θετικά ή αρνητικά, να αλλάξει δηλαδή, την πορεία του. Μπορεί στ’ αλήθεια κανείς να διανοηθεί ότι κάποια ανθρώπινη δύναμη, θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία του ήλιου ή την τροχιά των άστρων κλπ;
Ακόμα και τα όρια παρέμβασης του ανθρώπου στο φυσικό κόσμο, είναι σαφώς προσδιορισμένα, αφού ο άνθρωπος κατ ανάγκη κινείται μόνο στα πλαίσια, των μέχρι τώρα γνωστών φυσικών νόμων, τους οποίους ούτε να αγνοήσει, ούτε να υπερβεί μπορεί. Αλλά αυτός ο κόσμος, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα, είναι υπαρκτός.
Μπορούμε να τον γνωρίσουμε και να μας αποκαλύπτεται συνεχόμενα, όταν εναποθέσουμε τις ελπίδες μας, στη νέα Καρδιά, που θα λάβουμε «άνωθεν» - και αυτό χωρίς καμιά διανοητική διαδικασία, παρά μόνο με την Οικονομία της Χάρης Του, και τη δική μας προσπάθεια.
Θα λέγαμε λοιπόν, απλά, ότι χωρίς τη συμμετοχή μιας νέας Καρδιάς, που μας χαρίζει ο Μεγάλος Χορηγός, θα στεκόμαστε πάντα σ’ αυτό που είναι επιφανειακό, στο δικό μας δημιούργημα, στο φαινομενικό κόσμο. Και επίσης, ο Ιησούς Χριστός, ήλθε στη γη, 2.000 χρόνια πριν και τράβηξε μια σαφή διαχωριστική γραμμή, ανάμεσα στη φαινομενική ή ψεύτικη θρησκεία, και από την άλλη, ετοιμάζει σήμερα τους υιούς και τις θυγατέρες του Πνεύματος, οι οποίοι αρχίζουν να κατανοούν ότι η Αληθινή Πνευματικότητα, δεν έχει καμιά σχέση με την απλή γήινη θρησκεία.
Δεν μπορεί να μην υπάρχει εγωπάθεια, σήμερα, όσο δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα τον Δρόμο της εσω-στροφής οι άνθρωποι, και ενώ ξέρουν ότι Εκείνος «εντός ημών εστί», αγωνίζονται και τρέχουν να τον κηρύττουν εξωτερικά.. και μάλιστα προτού να μαθητεύσουν…

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ !!!

Και τους περιμένει να επιστρέψουν σ’ Αυτόν. Το Θέλημά του Πατρός είναι, να θέσει πάντας, παρά τους πόδας του Μεγάλου Διδασκάλου, και ο Ίδιος να ποιμαίνει τον καθένα ξεχωριστά. Όλοι όσοι κοπίασαν και βρίσκονται στο στάδιο της νόησης, οποιαδήποτε θέση και αν κατέχουν, θα αρχίσουν να λαμβάνουν Συλλεκτικά Θεϊκά Μηνύματα, και να τα αφομοιώνουν με την αυτό-έρευνα.
Ο Ζων Κύριος Δεν Πεθαίνει Ποτέ. Είναι Αναστημένος, στις Καρδιές και το Νου των δικών του Παιδιών. Ο Αληθινός, Κάλος Ποιμένας, έχει Θέλημα για τη χώρα μας. Και το κάνει γνωστό σε όλους. Θα μας προχωρήσει στον Αποκαλυπτικό Λόγο, και θα αρχίσει να πραγματοποιεί το Τελικό Σχέδιο του Θεού, περί του κόσμου, όπως ακριβώς προελέχθη στην Παλαιά Διαθήκη. Μας καλεί να ξεχάσουμε ότι ξέραμε “να απεκδυθούμε το παλαιό φρόνημα του κόσμου τούτου”.
Ο Πνευματικός Αθλητής, θα αγωνιστεί με τα πνευματικά του προσόντα, διότι αυτό απαιτεί το Πνεύμα, το οποίο θα κυριαρχήσει εξουσιαστικά και ολοκληρωτικά επί της ύλης. Αυτά δεν είναι λόγια ανθρώπινα, αυτή είναι η θεϊκή απαίτηση. Και τα πάντα σήμερα γίνονται νέα, «τα παλαιά παρήλθαν, και τα πάντα κάνω καινά» λέγει το Πνεύμα».

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΟ ΘΕΙΚΟ ΟΡΑΜΑ !!!

Υπάρχουν αυτοί που δεν κατάλαβαν «το Γενηθήτω το Θέλημά Σου», ότι είναι άλλο το Θέλημα Tου, για τη ζωή μας. Το να ετοιμαστεί η Πνευματική Προσωπικότητα και «ο Χαρακτήρ της Υποστάσεως Αυτού», είναι αποτέλεσμα κατακτήσεως της Ελευθερίας. Οι υιοί και οι θυγατέρες του Πνεύματος εισέρχονται σε όλο το γνωστό σύμπαν, ως Ουσία αληθείας, γνώσης, αρμονίας και ισορροπίας.
Δηλαδή, αυτοί κατέκτησαν Χάριτι Θεού, την Ελευθερία, και αυτή παραμένει αναλλοίωτη. Μόνο κατ’ αυτό τον τρόπο, δηλαδή με Ελεύθερη Έκφραση ο άνθρωπος δίνει στοιχεία ζωής στις πηγές του. Αντίθετα, ο άνθρωπος της υποκριτικής ένταξης, σε προκατασκευασμένους δογματικούς κανόνες, εκβάλλεται εκ των Ουσιών του Ουρανού.
Είναι δυνατόν ο Θεός του Ελέους, της Αγάπης και της Δικαιοσύνης, να εργαστεί με τους αγνώμονες, τους άστοργους, τους υστερόβουλους, τους αχόρταγους και γενικά τους ανοήμονες που εμπλέκονται στις διαδικασίες της φθοράς; Οι άνθρωποι που λίγο διακρίνουν, λένε: «ο τάδε άνθρωπος, έκανε λάθη και σωστά».
Είναι δυνατόν, μια πνευματικά καταξιωμένη οντότητα που πορεύεται «εν πορεία σοφίας» να αντιμετωπίζεται κατ’ αυτό τον τρόπο? Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Ουρανός απορρίπτει κάποιον, διότι αυτοί που εξοστρακίζονται από την Αλήθεια, εισέρχονται στην απομόνωση στο αναρρωτήριο, και θλίβουν το Πνεύμα του Παντός, διότι εισέρχονται και πάλι σε νέες σταυρικές διαδικασίες.
ΕΝΑ ΘΕΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ένα Προαιώνιο Σχέδιο Θεού, βρίσκει την έκφρασή Του στις ήμερες μας. Η ανοδική μας πορεία, συνοδεύεται με την ανάπλαση και την αναμόρφωσή μας. Το Πνεύμα του Θεού καθοδηγεί και συνοδεύει την ανάβασή μας μέχρι το τελικό τέρμα. Ένα τέρμα προκαθορισμένο από τον Ύψιστο. Εκείνος με διδαχές και παραινέσεις μας καλεί να συμμετάσχουμε και αυτοί που απομακρύνθηκαν να επιστρέψουν, για να συμμετάσχουν ενεργά στις διαδικασίες που ήδη επακολουθούν.
Ας μη σκεφτεί κανείς ότι η πρόσκληση αυτή δεν τον αφορά, λόγω περιορισμένης διάρκειας του βίου του, γιατί γνωρίζει, ότι η ζωή συνεχίζεται και μετά το θάνατο. Συνεχίζεται σ’ ένα διαφορετικό συνειδησιακό επίπεδο και είναι από πάσης πλευράς μια ζωή ανώτερη από αυτή που βιώνουμε τώρα. Βρισκόμαστε συνεπώς στη γη, σ’ αυτό το βιολογικό κύκλο, είτε σε κάποιο άλλο συνειδησιακό επίπεδο, και η συμμετοχή μας στις ερχόμενες αλλαγές, είναι πάντοτε δυνατή, αρκεί εμείς να θελήσουμε.
Αλλά μην προσπαθήσετε να εισέλθετε στον καινούργιο κόσμο της συνειδητής επίγνωσης με την ψυχρή λογική, γιατί αυτή η λογική θα σας περιορίσει μόνο στον ορατό κόσμο, που ζείτε. Χωρίς Όραμα, χωρίς Αποκάλυψη, χωρίς Ελπίδα. Εσείς θέλετε να κατανοήσετε τα επερχόμενα, γι’ αυτό προτάξετε την ψύχη σας, και ανοίξτε καρδιά, να αποκαλυφθεί ο αόρατος κόσμος να σας δείξει τους κρυμμένους θησαυρούς, τη Χαρά της Ζωής, και την Αρμονία του σύμπαντος Κόσμου.
Είναι πρωταρχική ανάγκη λοιπόν, του κάθε ανθρώπου, να γίνει έκφραση της Θείας Βουλήσεως. Χωρίς καμιά αντίσταση ή απόκλιση, να μη φοβάται, να μην αμφιβάλλει, μα να κολυμπά πάντοτε μέσα στο Θεϊκό ρεύμα, και να συμμετέχει στην εξελικτική πορεία, όχι μόνο τη δική του, μα και του σύμπαντος κόσμου, να γίνεται δηλαδή ένας συνειδητός συνεργάτης του Θεϊκού γίγνεσθαι. 
Χρειάζεται ένα συνειδητό συνεργάτη ο Θεός.. το συνειδητό σύμπαν, και αυτός ο συνεργάτης είναι ο άνθρωπος, που γι’ αυτό το λόγο προικίστηκε με μια νοήμονα καρδιά, ώστε «να σκέπτεται με την καρδιά»... 
Να ανοίγει την Καρδιά, και να αποκτά ένα Νου με Θεϊκή Νοημοσύνη, και κατ’ επέκταση μια καθαρή συνείδηση, μέσω της οποίας, θα γνωρίσει τις συνθήκες που βιώνει η ύπαρξή του μέσα στον κόσμο, δηλαδή τις συνθήκες του κόσμου μέσα στον οποίο ζούμε, κινούμαστε, και υπάρχουμε.
Διότι μέσα στη Θεία Αυτού Παρουσία και Αγαθότητα «ζώμεν» και «κινούμεθα» και υπάρχομεν, όπως και μερικοί από τους ποιητάς μας έχουν πει. Διότι ιδικόν του γένος, είμεθα.. « ..ἐν αὐτῷ γάρ ζῶμεν καί κινούμεθα καί ἐσμέν» ... (Πράξ. Αποστ. 17:28-29).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου