Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

«Πρόσθες ημών πίστιν»

Οι μαθητές στην κυριολεξία είπαν στο Χριστό: «πρόσθεσε στην πίστη μας». 

Για να υπάρξει και να αυξηθεί η πίστη είναι απαραίτητη 
μια ορισμένη στάση. Ποια είναι η φύση αυτής της στάσης; 
Θα αντιληφθεί ο άνθρωπος ότι βρίσκεται κάτω από εξουσία;
Ο εκατόνταρχος το κατάλαβε αυτό, όταν ζήτησε τη θεραπεία του δούλου του, και έτσι κατανόησε ένα πράγμα. Ήξερε που στηριζόταν η πίστη, και γι’ αυτό έμμεσα, ήξερε τι ήταν πίστη. Είχε τη σίγουρη εσωτερική αίσθηση ότι Πίστη είναι η ύπαρξη ενός εσωτερικού επιπέδου, όπου ο άνθρωπος υποτάσσει ότι έχει και δεν έχει μέσα του. Και δεν ενεργούσε όπως του αρέσει, είχε φτάσει στο σημείο να υπακούει σ’ αυτό το ανώτερο σημείο που βρίσκεται μέσα του. Και έτσι έχοντας πίστη, δεν ήταν ένας άνθρωπος της γήινης αυτής ζωής, αλλά δυο άνθρωποι. 

«Πάντα δυνατά τω πιστεύοντι»

«Eάν έχετε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ουδέν αδυνατήσει υμίν». 

Έχεις αυτή την Πίστη; Έχεις τη δύναμη να ενεργείς. 

Αλλά το νόημα δεν είναι ακριβώς αυτό, η πίστη καθιστά δυνατά τα πράγματα, που διαφορετικά δεν θα ήταν δυνατό ο άνθρωπος να τα πραγματοποιήσει. Δεν είναι ο άνθρωπος, αλλά η πίστη μέσα του που του δίνει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει κάτι. 
Αλλά η συνηθισμένη ιδέα που έχουμε για τη δύναμη, είναι λίγο πολύ συνδεδεμένη με τη βία. Οι άνθρωποι μπορούν να εξαναγκαστούν για να υπακούσουν. Αλλά η ιδέα της δύναμης που δίνει αυτή η Πίστη είναι διαφορετική. Τα πράγματα γίνονται δυνατά για τον άνθρωπο που έχει πραγματική Πίστη.
Οι μαθητές προσπάθησαν αλλά δεν μπόρεσαν να θεραπευόσουν το επιληπτικό παιδί, διότι χρησιμοποίησαν τις δικές τους δυνάμεις αλλ’ «ούκ ίσχυσαν» και τον ρωτούν ιδιαίτερα οι μαθητές, γιατί απέτυχαν;

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Στο Όρος της Μεταμόρφωσης

Είναι μια πραγματικότητα η Μεταμόρφωση;

Ναι, αλλά οι μαθητές δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν, και όχι μόνο φοβήθηκαν αλλά, όπως περιγράφεται, πέσανε σε τέτοιο ύπνο που δεν μπόρεσαν να πάρουν τίποτα από αυτά που συνέβαιναν, μέχρι τη στιγμή που αναγκάστηκαν να ξυπνήσουν απόλυτα. Ο Λουκάς το περιγράφει αρκετά καθαρά: «Ο δε Πέτρος και οι συν αυτώ ήσαν βεβαρυμένοι ύπνω» – δηλαδή είχαν πέσει σε βαθύ ύπνο, και όταν ξύπνησαν είδαν τη λαμπρότητά του, και δύο άντρες που στεκόταν δίπλα του, τον Μωυσή και τον Ηλία.
Θα ήταν μεγάλο σφάλμα να νομίσει κανείς ότι εδώ εννοείται ο σωματικός ύπνος. Ήταν ημέρα, γιατί να νυστάζουν οι απόστολοι την ημέρα;  Ακόμα κι αν νύσταζαν γιατί αναφέρεται μια τέτοια λεπτομέρεια; Ο ύπνος που εννοείται εδώ δεν είναι ο συνηθισμένος ύπνος. Στο Ευαγγέλιο πολλές λέξεις που έχουν ένα συνηθισμένο νόημα, χρησιμοποιούνται με ειδικό τρόπο και έχουν ένα εντελώς διαφορετικό νόημα.

«Ω γενεά άπιστος και διεστραμμένη..»

Στο Ευαγγέλιο η πίστη αναφέρεται σαν σπόρος στο νου του ανθρώπου.

Όταν οι μαθητές δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν το επιληπτικό παιδί, 
και ρώτησαν τον Xριστό γιατί, τους είπε: «Δια την απιστίαν υμών». 

Ένας άνθρωπος γονάτισε μπροστά του και του είπε: 
«Κύριε, ελέησον τον υιόν μου, σεληνιάζεται και κακώς πάσχει». 
Ο Ιησούς είπε: «Ώ γενεά άπιστος και διεστραμμένη, έως πότε έσομαι μεθ’ ημών…» 
Και λέει στους μαθητές του, ότι δεν είχαν πίστη. Αλλά κάποια αρχαία αντίγραφα εμφανίζουν το Χριστό να τους λέει, ότι δεν είχαν κ α θ ό λ ο υ πίστη.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Διχάζεται σήμερα ο άνθρωπος;

Μέχρι πότε μπορεί κανείς να δικαιώνει τον εαυτό του, όπως συνήθιζε, 
και ταυτόχρονα να έχει την απαίτηση να γίνει ένας Καινούργιος Άνθρωπος; 

Μπορεί να αλλάξει, να αποκτήσει χρηστότητα; Γιατί όποιος πιστεύει ότι είναι χρηστός έτσι όπως είναι, δεν μπορεί να αλλάξει… Θα αλλάξουν οι ιδέες του περί χρηστότητας;
Γιατί εκείνο που εμποδίζει τους ανθρώπους να αλλάξουν είναι ακριβώς η πεποίθησή τους πως είναι χρηστοί, ότι έχουν δίκιο. Είναι φανερό, πως είναι ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους, και ακριβώς αυτή η πεποίθησή τους, ότι είναι χρηστοί, διαμορφώνει τους τρόπους που βρίσκουν για τη δικαίωσή τους. Από αυτό αντλούν τη αίσθηση της αξίας, και της αρετής τους, και ακριβώς σ’ αυτό το σημείο ταράζονται και προσβάλλονται.
Από πού ξεκινά αυτή η πηγή της προσβολής;